Luister hier na die klankopname of op die potgooi-platform van jou keuse of lees die blog-inskrywing hier onder. . . Na-leef gedagte — ’n Sodat/omdat benadering? Nou die aand sit ek langs Pierre om die ou aan te moedig om sy Gr 7 Ekonomie-opsommings te maak. Êrens in een van die gedagtes oor geld en ekonomie is daar ’n sinnetjie wat iets klink soos “mense werk sódat hulle meer geld kan kry, sódat hulle meer goedere kan koop”. Die presiese bewoording ontgaan my nou, maar wat my opgeval het was die woord “sodat” en die rilling deur my siel oor hierdie wêreld waaraan hy en ons blootgestel word. Hierdie “sodat-wêreld”. ’n Wêreld waarin jy moet perform so hard en so goed as wat jy kan, selfs bo wat gesond is, sodat jy kan kry, kan vermag, gereken kan word. Dit is ’n uitputtende wêreld. ’n Wêreld wat leeg tap. Wat opgebruik. Wat ’n valse selfvertroue kweek. Wat jou verskraal tot ’n objek, ’n rat in ’n masjien. Sodat jy kan kry wat jou kwansuis sal gelukkig maak. Heinrich se Sondag-boodskap uit die saligspreuk (Matt 5:6) oor “Gelukkig is die wat honger en dors na geregtigheid want hulle sal versadig word” en sy keuse om die geregtigheid te verstaan as die ou gedagte dat ons in die regte – kindskap – verhouding met God kan leef, het my laat dink aan die onverwagse (lees versadigende) omdat-lewe wat Christus vir ons kom gee. Hierdie omdat-aard van ons geloof, verlossing en kindskap het my herinner aan jare gelede: Ongeveer ’n jaar na my ma en my stiefpa getroud is het ek 21 geword. ’n Interessante fase in my lewe, waar ek so onafhanklik as moontlik wou word, om ’n nuwe kindskap aan te leer. Met my mondigwording roep Oom Steve (my aangetroude pa) my eenkant en gee vir my ’n geskenk in ’n klein boksie. Opgewonde, half onbeholpe met die intieme oomblik tussen ons, maak ek dit oop om die kosbare geskenk van ’n Kruger-rand te ontvang. Hy verduidelik die simboliese waarde van die geskenk met “Ek het vir elkeen van my kinders ’n Kruger-rand gegee toe hul 21 geword het en ek wil graag vir jou ook een gee want ek wil hê jy moet weet, daar is vir my geen onderskeid tussen jou en my kinders nie.” Wat ’n kosbare geskenk!!! Omdat ek aan my ma behoort, behoort ek ook aan hom en hierdie behoort is nie iets wat ek moes doen, moes verdien of moes bereik nie. Oom Steve het my ook mooi laat verstaan dat hy nie my lojaliteit probeer koop nie – maar vir my ’n omhelsing, ’n sekerheid, ’n behoort wou gee. Die Kruger-rand-geskenk was nie die eintlike ding nie, dit was bloot die simbool van iets ver bo die waarde van wat die goud-prys ookal was. Soos met die Kruger-rand moes ek hierdie kindskap, en al die wonders daarvan, eenvoudig net ontvang. Dit het ons verhouding verander van ’n sodat na ’n omdat. Hierdie omdat het my vry gemaak, gevorm, veilig laat voel, waagmoed gegee, tuis laat kom, laat wees…omdat hy my sy kind gemaak het. Sodat-verhoudings is kunsmatig, het bymotiewe, is op jouself gefokus. Omdat-verhoudings gee sekerheid want die grond van hierdie verhouding lê nie in jou nie – maar in die onvoorwaardelike verbintenis van iemand aan jou. Sodat-verhoudings is ’n transaksie wat eis. Omdat-verhoudings is ’n verbintenis wat gee. Sodat-kindskap sê “As jy…dan kan jy…” Omdat-kindskap sê “Aangesien jy is…wees nou…” Ons hele wêreld is gebou en gerat op hierdie sodat-benadering. Dit maak dit moeilik om die omdat-lewe wat Christus vir ons kom gee te aanvaar, te onthou en na te leef. Pierre is in ’n belangrike oorgangsjaar van sy lewe. Meer as enige iets anders hoop ek hy kan hierdie omdat-lewe ontdek: Hê lief omdat, nie sodat nie. Werk hard omdat, nie sodat nie. Glo in en volg Jesus omdat, nie sodat nie. Hê respek vir alle mense en die ganse skepping omdat, nie sodat nie. Omdat vul jou met verwondering en dankbaarheid. Dit maak jou bewus van heiligheid. Sodat verskraal die lewe tot jou self en die lewe word ’n masjien, projek, tog…waardeur jy een of ander mitiese gelukkigheid of seën gaan bereik en intussen mis jy wat reeds is en altyd sal wees. Die saligspreuke begin elkeen met “Geseënd is…” nié met “Geseënd sal jy wees as jy…” In Lukas 15 kon albei die verlore seuns, die een wat tuisgebly het en die een wat op ‘n lang verdwaalreis gegaan het, eers regtig tuiskom omdat hulle ontdek het wie en hoe hulle pa is en dat hulle aan hom behoort. Na-leef teks “Kind, jy is altyd by my, en alles wat ek het, is ook joune.” Lukas 15:31 Na-leef vraag Het jy ’n sodat- of ’n omdat-verhouding met God? Watter verhoudings in jou lewe het nodig om te skuif van ’n sodat-benadering na ’n omdat-benadering? En hoe gaan jy die verskil leef? Waarom werk jy…Sodat of Omdat? Hoe sou die verskillende benaderings vir jou lyk?
