Radio Lifo

LIFO PODCASTS

Podcasts από την δημιουργική ομάδα της LIFO, μια προσπάθεια να ερμηνευτούν τα σημεία των καιρών

  1. «Mόνο oι αρτιμελείς δικαιούνται να κάνουν σπουδές στην τέχνη;»

    1 DAY AGO

    «Mόνο oι αρτιμελείς δικαιούνται να κάνουν σπουδές στην τέχνη;»

    Το 2017 ο όρος της αρτιμέλειας καταργήθηκε από τις ιδιωτικές δραματικές σχολές έπειτα από τον συντονισμένο αγώνα ανάπηρων καλλιτεχνών και συλλογικοτήτων. Σήμερα, σχεδόν μια δεκαετία μετά, η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται, στο πεδίο του χορού. Με αφορμή την ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών, η Ντέμυ Παπαθανασίου εξηγεί γιατί η συμπερίληψη δεν μπορεί να είναι αφηρημένη έννοια αλλά θεσμική πρόβλεψη. Μιλά για την ανάγκη άρσης της αρτιμέλειας, για την υποχρεωτική ποσόστωση 5%, για την κτιριακή και εκπαιδευτική προσβασιμότητα, για την επιμόρφωση των καθηγητών και για μια σχολή που θα μπορούσε να γίνει πρότυπο και όχι εξαίρεση. Η ίδια περιγράφει στην Χρυσέλλα Λαγαρία και τον Θοδωρή Τσάτσο τη δική της διαδρομή στον χορό, για τις «μπλε ηλεκτρίκ» πατερίτσες που έγιναν μέρος της χορογραφίας της, τις πρόβες, την πειθαρχία, τη χαρά της δημιουργίας και αποδομεί το αφήγημα του «ήρωα» που απλώς τα καταφέρνει. Ο χορός, λέει, είναι δουλειά. Είναι τέχνη. Είναι δικαίωμα. Γιατί η αναπηρία δεν είναι εμπόδιο στην καλλιτεχνική πράξη. Είναι μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας. Και γιατί, όπως λέει η ίδια, «τίποτα για εμάς χωρίς εμάς». Ένα επεισόδιο για το σώμα, τη σκηνή και το ποιος αποφασίζει ποια σώματα έχουν θέση σε αυτή.

    33 min
  2. «Η δημοκρατία απαιτεί συμμετοχή, όχι απλώς παρουσία»

    3 DAYS AGO

    «Η δημοκρατία απαιτεί συμμετοχή, όχι απλώς παρουσία»

    Πώς διαμορφώθηκε ιστορικά το πλαίσιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις μεγάλες διακηρύξεις μέχρι σήμερα; Με ποιον τρόπο τα θεσμικά όργανα και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα συμβάλλουν στη διασφάλιση των δικαιωμάτων των πολιτών; Και τελικά, αρκεί η νομική κατοχύρωση από μόνη της ή απαιτείται συνεχής διεκδίκηση και ενεργή συμμετοχή για την ουσιαστική εφαρμογή τους στην καθημερινότητά μας; Η Κατερίνα Παπανικολάου συζητά με την Άννα Ευσταθίου και τον Βασίλη Σωτηρόπουλο, στο πλαίσιο του 2ου κύκλου των «Open Talks».   Τα «Open Talks» είναι μια σειρά «ανοιχτών», ουσιαστικών συζητήσεων για τα δικαιώματα, τα στερεότυπα και την ίση πρόσβαση στην αγορά εργασίας, με σημαντικούς καλεσμένους από όλο το φάσμα της κοινωνίας. Αποτελούν μια συνεργασία της LiFO, της Tsomokos και της PwC Ελλάδας, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «The Upfront Initiative».

    50 min
  3. 24 FEB

    «Δεν θέλω να με λυπάσαι, θέλω να με ακούς»

    Η Χρυσέλλα Λαγαρία και ο Θοδωρής Τσάτσος συζητούν με τον Γιώργο Σκαρλάτο: ξεκινούν από την προσωπική εμπειρία της αναπηρίας και φτάνουν μέχρι την αυτοαποδοχή και τη συνεισφορά. Ο Γιώργος μιλά για τη ζωή του ως ατόμου με εγκεφαλική παράλυση, για τα σχολικά του χρόνια, για το αίσθημα ευαλωτότητας που του δημιουργούνταν όταν δεν τον επέλεγαν στις ομάδες αλλά και για τη σταδιακή μετατόπιση από το «μήπως δεν είμαι ικανός» στο «είμαι αυτό που είμαι και αυτό αρκεί».   Περιγράφει την καθημερινότητά του ως φιλολόγου σε γενικό λύκειο, τη σχέση του με τους μαθητές και τον φόβο που είχε αρχικά για το πώς θα αντιμετωπίσουν τη διαφορετική του κίνηση ή τη βλάβη του σώματός του. Τελικά, όπως λέει, τα παιδιά ρωτούν με αθωότητα και σέβονται όταν τους μιλάς ανοιχτά. Η αναπηρία δεν γίνεται ταμπού ούτε «θέμα» αλλά μια πτυχή της ταυτότητάς του, όχι ολόκληρη η ταυτότητα.   Η συζήτηση περνά από τη φυσικοθεραπεία ως πράξη φροντίδας και διατήρησης της λειτουργικότητας στις δυσκολίες των μετακινήσεων και στη γραφειοκρατία, αλλά και στα στερεότυπα που θέλουν τον ανάπηρο είτε ήρωα είτε αντικείμενο οίκτου. Ο ίδιος απορρίπτει και τα δύο. Δεν τον ενδιαφέρει να είναι σύμβολο δύναμης ούτε να προκαλεί θαυμασμό. Τον ενδιαφέρει να ζει καλά, να χαίρεται όσα κάνει και να παραμένει ενεργός.   Μιλώντας για το παιδικό βιβλίο που έγραψε, εξηγεί πως θέλησε να δημιουργήσει ήρωες που έχουν αναπηρία, αλλά δεν τους ορίζει αποκλειστικά. Μέσα από μια ιστορία φιλίας και σύγκρουσης με τον ρατσισμό, το βιβλίο λειτουργεί ως μάθημα αλλά και ως αφορμή για διάλογο, ως αφήγηση που δίνει τροφή για σκέψη. Για τον ίδιο, η συγγραφή είναι δημιουργία και ταυτόχρονα μια μορφή συνεισφοράς: ένας τρόπος να ειπωθούν ιστορίες που σπάνια βρίσκονται στο κέντρο της λογοτεχνίας.

    41 min

About

Podcasts από την δημιουργική ομάδα της LIFO, μια προσπάθεια να ερμηνευτούν τα σημεία των καιρών

You Might Also Like