Ιστορία από την Ελληνική μυθολογία. Ο Δάμων και ο Φιντίας ήταν δύο Πυθαγόρειοι από τις Συρακούσες, γνωστοί στην αρχαία παράδοση για την εξαιρετική αφοσίωση που έδειχναν ο ένας στον άλλον. Η ιστορία τους καταγράφεται σε διαφορετικές μορφές από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, τον Κικέρωνα, τον Πορφύριοκαι τον Ιάμβλιχο και έγινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα φιλίας στην αρχαιότητα. Οι δύο άνδρες συνδέθηκαν με τον Πυθαγορισμό, όπου η φιλία και η αλληλεγγύη θεωρούνταν σημαντικές αξίες της κοινότητας. Όταν ο Φιντίας καταδικάστηκε σε θάνατο, ζήτησε λίγο χρόνο για να τακτοποιήσει τις υποθέσειςτου. Ο Δάμων προσφέρθηκε να μείνει ως εγγυητής για την επιστροφή του. Ο Φιντίας έφυγε και, όταν έφτασε η ώρα της εκτέλεσης, επέστρεψε όπως είχε υποσχεθεί. Η πράξη των δύο φίλων προκάλεσε τον θαυμασμό του Διονυσίου. Σε μια από τις αρχαίες παραδόσεις, ο τύραννος ζήτησε να γίνει και ο ίδιος τρίτος στη φιλία τους. Έτσι ο Δάμων και ο Φιντίας πέρασαν στη μνήμη της αρχαιότητας ως σύμβολο εμπιστοσύνης, πίστης και αφοσίωσης. Η ιστορική ακρίβεια του περιστατικού δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί, και οι αρχαίες πηγές διαφέρουν τόσο ως προς την ταυτότητα του Διονυσίου (Α' ή Β') όσο και ως προς το αν ο Φιντίας ήταν πράγματι ένοχος. Αυτό που είναι βέβαιο είναι η μεγάλη διάδοση της αφήγησης και η σημασία που απέκτησε ως πρότυπο της ιδανικής φιλίας. Κείμενο - αφήγηση: Γιώργος Ευγενικός Μουσική: Μάρα Καισάρη Καλλιτεχνική επιμέλεια - Παραγωγή : Παραμυθόφωνο Βιβλιογραφία Αρχαίες πηγές Cicero, Marcus Tullius. De Officiis. Βιβλίο III, ενότητα 45. Cicero, Marcus Tullius. Tusculanae Disputationes. Βιβλίο V, ενότητα 63. Diodorus Siculus. Bibliotheca Historica. Βιβλίο X, απόσπασμα 4. Iamblichus. De Vita Pythagorica. Ενότητες 233–234. Porphyry. DeVita Pythagorae. Ενότητες 60–61. Νεότερη βιβλιογραφία Pangle, Lorraine Smith. Aristotle and the Philosophy of Friendship. Cambridge University Press, 2003. Huffman, Carl A., επιμελητής. A History of Pythagoreanism. Cambridge University Press, 2014. Raschen, J. F. L. «Earlier and Later Versions of the Friendship-Theme. I. ‘Damon and Pythias.’» Modern Philology, τόμος 17, τεύχος 2, 1919, σσ. 105–109. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: https://paramythofono.blogspot.com/2021/09/4.html
