Het Filosofisch Kwintet

' interpretatie ' Wat te kort is was net niet lang genoeg Wat lang is was toch ook weer kort Soms is meer minder dan je had gedacht Soms is minder meer dan je had verwacht ..... Je kijkt en verrijkt en maakt ervan wat er op lijkt Niet dat je je er aan stoor ... toch komen deze dingen vaak voor ... Sta soms eens stil ... Om te weten wat je wil Kijk soms eens achter om ... Om te weten waarom Om zo te weten hoe je ervoor staat ... En dan weer verder gaat De interpretatie van een woord is nooit zoals het hoort, Een zin word ongehoort , als een woord in zijn context word verstoort De betekenis van een/die zin evenmin Met woorden kun je zoveel zeggen en ook enorme grenzen verleggen Dit is dan ook geen vorm van macht Maar kennis ondersteunt door kracht Want zoals je al eerst kon lezen Je hebt alleen van jezelf te vrezen Want wat jij ervan maakt is dat waar je voor staat Maar dit hoeft niet correct te zijn en dan word je uitleg alleen maar schijn (Om zelf te bepalen hoe je het wil Dat maakt voor jou het aangepaste verschil ...)

Na het beluisteren van meerdere afleveringen moet ik constateren dat het programma enkele belangrijke elementen mist. De gesprekken verlopen vaak in een hoog tempo en missen een duidelijke afbakening (wat door middel van werkdefinities zou kunnen worden bestreden). Hoewel dit een verfrissend effect kan hebben, brengt het ook het risico met zich mee dat de deelnemers langs elkaar heen praten. Daarnaast zorgen de uiteenlopende achtergronden van de gasten ervoor dat de discussie soms oppervlakkig blijft en niet tot de kern van het filosofische vraagstuk komt—bijvoorbeeld de aflevering over de ‘spelende mens’, waarin er meerdere definities voorbijkwamen. Hoewel Arnon Grünberg ongetwijfeld een grote filosofische interesse heeft, lijkt het hem aan de diepgaande kennis en finesse te ontbreken om een filosofisch gesprek te leiden. Een presentator met een meer filosofische achtergrond zou wellicht meer overwicht kunnen bieden. Het grootste gemis schuilt echter in de selectie van gasten. Vaak zijn dit historici, staatsrechtkundigen, politicologen en bestuurskundigen, terwijl juist filosofen opvallend afwezig blijven. Dit is een gemiste kans, zeker gezien de aanwezigheid van meerdere uitstekende filosofen aan Nederlandse en Vlaamse universiteiten.