Butcher X Corso

Dzięki Panowie! Jestem fanem PSX Extreme od samych początków i fajnie było posłuchać historii Butchera, którego też jestem fanem :). Co do zbytniego uprofesjonalizowania nie mogę się zgodzić. Podniosłeś poziom pisma a kto chciał robić trzodę ten robił. Dzięki za te wszystkie lata i felietony do dziś, zajawka trwa do dziś (42 na karku), rodzina wkręcona, z córką ciśniemy w Trine i Minecraft a z żoną w Lords Of The Fallen w coop. Sam podcast też extra, dodałem i będę słuchał. I Corso, miło poznać, super robota. Czekam na więcej! P.s chętnie dowiedziałbym się o jakichś pojebanych historiach z targów, bo na pewno masz ich sporo i uwielbiałem czytać relacje. W kontekście gier, uwielbiam tytuły po których odkładam pada i czuję silny ładunek emocjonalny, dylematy czy tak powinno się to skończyć albo filozoficzne bądź intelektualne pytania, które sobie zadaję. Ciekawie byłoby posłuchać takich opowieści od Was obu. Na stronach magazynu zazwyczaj to kilka zdań a w pubie z kumplami można przegadać całą noc. Sami wiecie, że czasem te przemyślenia bądź pytania bez odpowiedzi zostają z nami przez długi czas. Kolejny temat to postrzeganie gier z perspektywy rodzica ich fabuł ale też wrażliwości, która często się zmienia (płakałem w TLoU na początku i na końcu, ale wzruszenie i poruszenie powodowały też Wiedźmin 3, God of War, czy Uncharted 4. Kurde pamiętam, że miałem łzy w oczach w pierwszym Horizon, bo mi było szkoda Aloy. Oczywście jeśli jesteście demonami bez duszy i macie w to wszystko wbite to też dajcie znać 😅. Pozdro!