Umieram powoli

Patryk Stępień

„Umieram powoli” Patryka Stępnia to tomik wierszy pełen smutku i nostalgii, gdzie każdy wers wciąga w świat tęsknoty i melancholii. Poetyckie obrazy ukazują codzienną walkę z przemijaniem, rozpaczą i poszukiwaniem sensu w cięższych chwilach. To audio-lektura dla tych, którzy potrafią zanurzyć się w ciszy emocji.

Episodes

  1. 27/03/2025

    Umieram powoli - całość

    Świat audio - wiersze z tomiku „Umieram powoli” autorstwa Patryka Stępnia.

    11 min

  2. 27/03/2025

    V. Czas się zatrzymał

    Czas się zatrzymał, stanąłem w mroku, Nie widząc światła, umieram po trochu, Nie widząc ciebie, dziś w smutku tonę  Nie widząc siebie, dźwigam niedolę. Każde wspomnienie boli jak brzytwa, Tnie serce, rozdziera, kto je odzyska? Kto je naprawi? Kto je poskłada? Złamane serce - to ci obsada. Czas się zatrzymał i jak trwać dalej? Nie widząc sensu, żyć w tej przegranej? Nie widząc wyjścia, wyjść z twego fatum? Nie widząc drogi, dać żyć dziś światłu.

    1 min

  3. 27/03/2025

    IV. Następny przystanek: chandra

    Następny przystanek: chandra. Brak możliwości przesiadki do błogostanu,  Zbyt wygórowane warunki udziału. Powoli jedziesz, mina za miną, Co u ciebie z tą dopaminą?  Słychać ciszę - nie udźwigniesz.  Pragniesz krzyku - dziś nie krzykniesz.  Stale na życia zakręcie.  Dalej jedziesz - dobrze będzie -  bez żadnego skutku.  Witamy w mieście smutku. Przystanek: chandra.

    1 min

  4. 27/03/2025

    III. Dawcy łez

    Wiersz z tomiku „Umieram powoli” Czerń na mnie i czerń we mnie, Choć czerwieńszej nie znajdziesz łzy, Wszystko wokół jakoś więdnie, Próżno szukać w życiu skry. Gdzie te słowa, co miały trwać wiecznie? Dziś każdy z nas jest dawcą łez. Czas przez palce przecieka haniebnie, Bez blasku, wyblakle, po życia kres. Gdzieś poza horyzont świt mnie przybliża, W piersi zimna stal stworzenia, Pustka w oczach poniża. Czy w ogóle warto pytać o znaczenia?

    1 min

  5. 18/03/2025

    I. Umieram powoli

    Tytułowy wiersz z tomiku „Umieram powoli” Patrzę przed siebie, widzę ludzi tłumy, Patrzę w siebie, słyszę puste szumy. O czym tu pisać, kiedy serce boli? Umieram powoli. Marzę o bliskości, dotyku twych dłoni, Porannym uśmiechu, co pustkę ukoi. I tak marząc żyję ciągle w niewoli, Umieram powoli. A Ty wciąż obok, stoisz nade mną, W dzień każdy jasny i nocą ciemną, Tak bardzo nie chcę Twojej kontroli, Umieram powoli. Czuwam z tą myślą, nie tracąc nadziei, Że będzie lepiej, że kiedyś się zmieni, Lecz duch mój mówi: umierasz powoli, On mnie wyzwoli.

    1 min

  6. 18/03/2025

    II. W coś trzeba nie wierzyć

    Wiersz z tomiku „Umieram powoli” Dobre intencje, stabilność i fach. Spirala błędów, potknięcia i strach. Wiosna beztroska i zapach bzu. Złamane serce, łzy i brak snu. Letnie upały, w brzuchu motyle. Ponure myśli wciąż w głowy tyle. Jesienne spacery, rozmowy bez końca. Życie przecięte, znów brak ci słońca. Herbata w zimę, ciepło twych rąk. Ciężkie powietrze i pusty kąt. Pobudka rano a obok ty. Wciąż ciężkie myśli, życie chce krwi. Wieczorem łóżko, kołdra i sen, Rano z powrotem wracasz do łez. W coś trzeba nie wierzyć, A z czymś się zderzyć.

    1 min
  • 6 Episodes

About

„Umieram powoli” Patryka Stępnia to tomik wierszy pełen smutku i nostalgii, gdzie każdy wers wciąga w świat tęsknoty i melancholii. Poetyckie obrazy ukazują codzienną walkę z przemijaniem, rozpaczą i poszukiwaniem sensu w cięższych chwilach. To audio-lektura dla tych, którzy potrafią zanurzyć się w ciszy emocji.

Information

  • Creator
    Patryk Stępień
  • Years Active
    2k
  • Episodes
    6
  • Rating
    Clean
  • Copyright
    © Patryk Stępień
  • Show Website
    Umieram powoli