De Gebakken Peren

Studio George

Ondernemerschap is de beste persoonlijk ontwikkelingsschool. Maar misschien kun je sommige lessen met minder schade en schande leren door slim te spieken. Of in het geval van podcasts, "af te luisteren". In de Gebakken Peren interview ik je peer-ondernemers. Het zijn openhartige gesprekken over hun reis als ondernemer. Over de successen en de woestere tijden. En wat wij daarvan kunnen leren. Over hun bedrijf, maar juist ook over de persoon erachter. Ik hoop dat hun lessen jou helpen in je groei als ondernemer. Veel plezier.

  1. 76. Martijn ten Kate van The Bin over het kickstarten van circulaire ketens en afval als goud.

    05/28/2025

    76. Martijn ten Kate van The Bin over het kickstarten van circulaire ketens en afval als goud.

    Wat is er voor nodig om circulaire ketens te kickstarten? Als je die wil aanjagen, welk bedrijfsmodel past er dan eigenlijk bij je? Daar heb ik het over met Martijn ten Kate, oprichter van The Bin. Met The Bin zetten ze al jaren circulaire ketens op. Waar eerst individuele spelers lineair produceerden van grondstof tot afval, begeleiden of managen zij het proces zodat er een circulaire keten gaat draaien. Het afval van de een, is grondstof van de ander. Steeds meer schakels, totdat die rond wordt. Daarnaast hebben we het over: → hoe lage tarieven je veel tijd en ruimte geven bij de start van het ondernemen; → hoe het leidinggeven aan het team verandert wanneer je met meer dan 6 bent; → hoe je kennis over alle problemen met grondstoffen doorsijpelt in je persoonlijke leven; → de sectoren waar hij écht nog iets mee wil. Martijn combineert als geen ander een idealistische en systemische visie, met harde kennis en realisme. Zo mooi hoe ze in projecten dan ook echt op milieustraten staan om daar data te verzamelen over wat er terugkomt. Bovenal is hij een aanpakker. Iemand die ziet hoe hij het wil en er dan een project van maakt om dat te klaren. Dank Martijn voor dit mooie gesprek! Veel plezier met luisteren! Show Notes met 24 lessen Martijn ten Kate The Bin Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox? Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten. Mail me (tijmen@studiogeorge.nl) over de aflevering. Vind ik leuk. HOOFDSTUKKEN Modaal opgroeien (0:02:02)Uitvinder worden (0:08:37)Start als ondernemer (0:28:44)Afval of goud (0:37:34)Scheidende wegen en nieuwe kansen (0:50:13)Uitdagingen (0:58:50) LESSEN Mijn moeder vond het vroeger altijd mooi dat we thuis open konden communiceren met elkaar. Dat is niet bij ieder gezin zo. Mijn moeder zei: Je moet gaan voor goud. Dat is me altijd bij gebleven. Kies voor iets wat jij belangrijk vindt. Sta stil bij jouw leven en wat je eruit wilt halen. Ik ben een laatbloeier op persoonlijk vlak, maar tegelijkertijd kon ik overal wel van genieten. Vroeger wilde ik uitvinder worden. Industrieel ontworpen ging ik niet studeren met volle overtuiging. De beste optie leek niet te bestaan. Achteraf vond ik het een goede keuze. Ik ben ondernemer geworden door de corona-pandemie. Er was geen groeipad voor me bij mijn werk, maar ik was echt een Duracell konijn en wilde door. Ik weet steeds meer van circulariteit en heeft ook een vervelende kant. Hoe meer je weet van circulariteit, hoe meer het uitmaakt welke keuze je maakt voor een product. Het probleem is dat er op dit moment niet genoeg afzet is van circulaire producten. Het kopen van circulaire producten is de grootste aanjager van de markt die de prijs drijft. Samen met Marianne Vollebergh deed ik mee aan de Kraak de Crisis Challenge. Daar werden we tweede en wonnen we geld voor The Bin. Zo startte mijn ondernemerspad. Ons bedrijfsmodel waar we mee begonnen raad ik af. “Jij hebt afval, wij maken daar producten van, jij vindt het vet en koopt het product dan terug.” Er zit voor ons veel werk vooraf aan voordat we weten of de klant het product wil kopen. Het ondernemersrisico is hoog. De kern van The Bin is dat we een bepaald probleem van de circulaire economie proberen op te lossen. “Voor mensen met afval is het heel ingewikkeld om voor te stellen dat je er iets anders mee kan. Afval is het moment dat jij besluit dat je er niks meer mee kan. Dat kan voor ieder op een ander moment zijn.” In de zorgsector en meubelsector zijn grote vraagstukken die ik wil aanpakken. Het is heel basaal, maar mijn ondernemersblik is dat als ik geld uitgeef dat betekent dat geld bij een ander terechtkomt. Je kunt kiezen waar je geld heengaat. We hadden diepgang gevonden in wat circulariteit is en dat mondde uit in twee verschillende bedrijven en dus ook twee verschillende wegen. Dat was mooi en zo gingen we onze eigen weg. “Met elkaar ondernemen is net alsof je met elkaar gaat trouwen.” Bij het scheiden van de wegen moet je opeens veel keuzes gaan maken als: wie pakt deze opdracht op, maar ook wie krijgt de printer? Ik ging voor een laag uurtarief aan de slag en ik werkte heel veel. Dit recept raad ik wel aan wanneer je start.Bij een laag uurtarief kun je jezelf veel uren geven, veel ‘domme’ vragen stellen en ik was flexibel. Ik kon snel circulaire ketens opzetten. Je hebt vaak veel verschillende stakeholders en moet dan veel contact leggen. Flexibiliteit en veel uren helpen dan. De zwakte van het gebruikmaken van subsidies is dat betrokken partijen daardoor minder geneigd zijn zelf ook geld in te leggen in een project. Subsidies worden overvraagd. Bovendien hoor je pas na een lange periode of je de subsidie krijgt. Ik zou het niet erg vinden als het wat moeilijker wordt om een subsidie aan te vragen. Toen het bedrijf groeide van 4 naar 6-8 werknemers werd het leidinggeven anders. Er kwamen teamdynamiek op en ik moest HR taken op me nemen en acquisitie voor anderen doen. De klantvragen die we krijgen zijn soms te smal of te klein om een oplossing voor een probleem te vinden. We moeten ons aan de opdracht houden, maar tegelijkertijd willen wij meer dan een deuk in een pakje boter slaan. We willen met The Bin vooral in de begeleidende rol zitten. Bij de start van een project zitten we vaak juist in de trekkende rol en bij gemeenten nemen we ook een meer trekkende rol in. Als opdrachtgever kun je vaak niet het hele (circulaire) systeem overzien, omdat het verder reikt dan je denkt. Veel circulaire systemen bevinden zich bijvoorbeeld niet volledig in Nederland. Ik gun The Bin voor de komende jaren dat we de ruimte hebben om echt het systeem van een product aan te pakken. LINKS Het design en de denkwijze van Bruce Mau

    1h 35m
  2. 75. Suzanne van Straaten van Sprinklr over biodiversiteit, steward-ownership, voor de troepen uitlopen en telkens blijven denken dat je er bijna bent.

    03/07/2025

    75. Suzanne van Straaten van Sprinklr over biodiversiteit, steward-ownership, voor de troepen uitlopen en telkens blijven denken dat je er bijna bent.

    In deze aflevering - nummer 75 alweer 🙂 - is Suzanne van Straaten te gast, oprichter van Sprinklr Planten. Sprinklr heeft de missie om biodiversiteit te versterken en doet dat door de biologische teelt en gifvrij tuinnieren te bevorderen. Dat doen ze met hun webshop vol met biologische tuin- en kamerplanten en zaden, en door al hun tips voor het tuinieren en verzorgen van je kamerplanten.  Natuurlijk hebben we het over haar reis in het opzetten van Sprinklr, het oppikken van haar compagnon Liedewij Loorbach, en het belang van herstel van de biodiversiteit. En, Sprinklr is Steward-Owned, een beheerstichting die de BV bezit en dus waarborgt dat de missie centraal blijft in de koers van het bedrijf. Bijzonder daarbij is dat zij het traject om steward-owned te worden ingingen nádat zij al investeerders aan boord hadden. Heel interessant om te horen hoe dat traject precies is gegaan. Daarnaast hebben we het ook over het omgaan met tegenslagen (en absurd veel verhuizingen), over het maken van een markt, het gaandeweg aanscherpen en vernauwen van de missie, en de organisatiekracht die de progressieve hoek oh zo nodig heeft. We ontmoetten elkaar bij de boekpresentatie van Nadine Maarhuis’s Groene Actiegids (en peer #72) en raakten aan de praat.  Zo mooi hoe Suzanne zo duidelijk heeft wat belangrijk is en waarvoor ze het doet. Zó duidelijk zelfs dus dat ook wanneer het bedrijf financieel succesvol dreigde te worden, het nog steeds helder was om afstand van het bezit ervan te doen. Dank voor dit mooie gesprek Suzanne. En de rest, veel plezier met luisteren! Show Notes met 27 lessen Suzanne van Straaten Sprinklr Planten Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox? Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten. Mail me (tijmen@studiogeorge.nl) over de aflevering. Vind ik leuk. HOOFDSTUKKEN Van Made naar Malawi (0:01:48)Het ontstaan van Sprinklr (0:19:03)Ervaring met co-foundership (0:39:48)Belang van biodiversiteit (0:49:44)Van B.V. naar stichting (1:01:53)Toekomst en inspiratiebronnen (1:27:51) LESSEN 1. Ik was niet van jongs af aan al bezig met groen en natuur. Die liefde groeide over de jaren. 2. Mijn moeder was de carrièretijger. Dat gaf haar veel voldoening. Dit heeft me geïnspireerd en gevormd. 3. Ik studeerde rechten omdat ik wilde strijden tegen onrecht. 4. De advocatuur bleek niet mijn scene. De onderwerpen en de werkethos waren niet voor mij. Ik ben een generalist en qua vaardigheden moet je ontzettend precies zijn als advocaat. 5. PostNL was een van de eerste bedrijven die zagen dat zij een maatschappelijke verantwoordelijkheid hadden. Dat vond ik inspirerend en daar wilde ik wel werken. 6. Nadat ik in Malawi was geweest kwam ik met een ander wereldbeeld terug over de invloed van het rijke Westen. Wij snappen niet hoe het daar werkt en begrijpen de rijke cultuur niet. 7. Funding werkt niet altijd goed. Soms kom je erachter tijdens de uitvoering van een project dat rapporteren op bepaalde parameters helemaal niet bijdraagt aan het doel. 8. Met Sprinklr wilde ik iets creëren wat niet afhankelijk was van subsidies. Dat was mijn les uit de 1%-club. 9. “De beste manier om bij te dragen aan biodiversiteit is om een bedrijf te beginnen.” 10. Onze missie met Sprinklr was niet vanaf dag 1 helemaal duidelijk. We zijn gaandeweg steeds meer het belang van biologische planten als dé norm gaan zien. 11. Voor Sprinklr had ik nul ondernemerservaring, maar ik had de drive om dit voor elkaar te krijgen. Ik heb advies gevraagd bij mensen in mijn omgeving over de start als ondernemer. 12. We zijn een crowdfundingcampagne gestart met hulp van de ASN bank. De eerste investeerders kregen een doos met biologische planten. 13. In 2016 was biodiversiteit nog niet een groot onderwerp. Dat is verandert en ik hoop dat we daar een beetje aan bij hebben gedragen. 14. In het begin konden we heel goed uit de voeten bij de Lindenhoff, maar naarmate ons aanbod complexer werd zijn we daar gestopt. De samenwerking was top, maar paste niet meer bij een sociale werkplaats. 15. Ik ben positief ingesteld, dat heb ik van mijn moeder. Wanneer Liedewij (co-founder) en ik heel laag zaten kon ik gewoon altijd weer door. 16. Een quote van Liedewij: “De kwaliteit van een ondernemer is om altijd te denken als het volgende probleem is opgelost dan zijn we er.” 17. Ik heb Liedewij gevraagd of zij echt in Sprinklr wilde stappen. We besloten om samen een proefperiode te doen en dan te bepalen of we daarmee door zouden gaan. 18. Over co-foundership: We zijn beide doorzetters en aanpakkers. Door middel van coaching hebben we een weg gevonden om samen beslissingen te nemen. We vinden het allebei leuk om te leren. 19. Door je eigen tuintje met biologische planten te vergroenen kun je bijdragen aan biodiversiteitsherstel. 20. Biologische planten hebben hele sterke wortels, want ze zijn op eigen kracht groot geworden. 21. Er is mogelijk een relatie tussen pesticiden en de volksgezondheid. Planten met een biologisch keurmerk gebruiken geen pesticiden wat beter is voor de gezondheid van de mens en land. 22. Wij geloven dat we niet moeten wachten op de politiek, maar het probleem van biodiversiteitsverlies samen moeten aanpakken. Als inkoper bij de gemeente of een bedrijf als Intratuin of als consument. Er spelen veel partijen een rol. 23. We proberen met Sprinklr het aanbod van biologische planten zo toegankelijk mogelijk te maken. 24. “Planten zijn een luxe. Het is idioot om zo’n luxeproduct schade te laten aanrichten aan onze omgeving.” 25. We volgden het meest gangbare plaatje: Het start-upmodel, tot we kwamen bij het punt van verkoop voor winst. Dat dient investeerders en oprichters die rijk willen worden. Het paste niet bij ons missie-gedreven bedrijf. 26. We hebben nu een B.V. die winst kan maken. De winst wordt gebruikt voor een buffer of om leningen van aandeelhouders uit te keren. Én we hebben een beheerstichting waar de B.V. door wordt gecontroleerd op de uitvoering van de missie en visie. 27. Bedrijven en ook extreemrechtse partijen zijn heel goed georganiseerd. Het progressieve tegengeluid moet zich ook verenigen en organiseren. We hebben organiseerkracht nodig in de samenleving. LINKS De Lindenhoff Liedewij Loorbach Keuringsdienst van Waarde - Bij-vriendelijk -Aflevering 17 - 2021 Tegenlicht - Melanie Rieback - november 2020 Meer weten over het organiseren van toekomstbedrijven met steward-ownership? Beluister aflevering 56. met Gijsbert Koren van We Are Stewards.

    1h 37m
  3. 74. Brad Vanstone van Willicroft over van experimenteren in de keuken tot in de supermarkt liggen, Mother Nature als CEO, en acceptatie van het doel nét niet halen.

    01/24/2025

    74. Brad Vanstone van Willicroft over van experimenteren in de keuken tot in de supermarkt liggen, Mother Nature als CEO, en acceptatie van het doel nét niet halen.

    Al jaren was ik fan van de plantaardige kazen van Willicroft. Toen ik Brad benaderde voor de podcast, moest hij voordat we de studio indoken nog wat kwijt. Na 6 ongelofelijke jaren bouwen aan Willicroft, waren ze toen in de laatste stadia van de verkoop van het bedrijf. Ze waren zó dichtbij om een zelfvoorzienend bedrijf te creëren dat winstgevendheid en positieve impact combineerde. Een prestatie waar Brad terecht trots op is, ook zonder dat ze het uiteindelijke doel hebben bereikt. Het is een inspirerend verhaal. We hebben het over het experimenteren in eigen keuken, naar verkoop op markten en het spel met inkopers van supermarkten. Over de impact van zuivel, de goed georganiseerde industrie, de switch naar Mother Nature als CEO, en over de huidige staat van het plantaardige kaasschap. En, over hoe het voor hem is net niet zover te komen als de droom was. Het siert hem dat hij geen goedweershow wilde opvoeren in de podcast, maar een open en eerlijk verhaal te delen. En nu? Intussen is het bedrijf met recepten verkocht. En neemt Brad de komende tijd om te reflecteren op de reis. Dank je wel Brad, voor het open gesprek, en al jullie werk om het pad te banen voor een volgende generatie. Tot gauw! Veel plezier met luisteren, hier is Brad Vanstone. Show Notes met 27 lessen Brad Vanstone Willicroft Onboarding Nature Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox? Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten. Mail me (tijmen@studiogeorge.nl) over de aflevering. Vind ik leuk. Laat je reactie achter onder deze LinkedIn-post. HOOFDSTUKKEN Al jong aan het bouwen (0:02:08) De start van Willicroft en veganisme (0:21:47) Zo komt je product in de supermarkt (0:49:11) Moeder aarde als CEO (0:55:48) Verkoop (1:07:38) LESSEN Mijn grootouders bestierden vroeger hun zuivelboerderij al met een holistische insteek. Dat inspireerde me en ik bracht daar veel tijd door. Ik heb het altijd leuk gevonden om van het begin aan iets op te bouwen. Of het nou het organiseren van een clubavond was of het verkopen van blikjes cola op school. Ik heb zoveel geluk gehad met de mensen waarmee we samenwerkten bij Willicroft. Mensen gaven echt om het project. Er moeten gedeelde doelen en waarden zijn in je team om resultaat te halen. Bij Willicroft was een belangrijk doel: het willen creëren van iets wat een commercieel succes én duurzaam is. Gebruik het Working Genius Model om behoeften en gaps te definiëren in je team. Toen ik Willicroft startte was ik extreem positief. De sky is the limit en altijd het goede zien in mensen. Na 6 jaar ben ik iets realistischer. Het is nuttig om je niet teveel zorgen te maken over het grotere geheel aan het begin van je reis, voor je het weet wil je ‘s ochtends niet meer opstaan. In Nederland werd ik veganist. Ik hou van kaas en wilde die liefde niet loslaten, dus ging ik experimenteren. Kan je kaas plantaardig maken? Ik vond het heerlijk om naast al het laptopwerk ook te kunnen experimenteren en te werken met mijn handen. We verkochten onze vegan kaas in het eerste jaar vooral op lokale markten, waardoor we veel klantcontact hadden en snel feedback konden krijgen. Ik werkte het eerste jaar nog 2 dagen naast Willicroft, vanwege de financiële onzekerheid. Na een jaar gingen we opschalen: Van mijn keuken naar een professionele omgeving. We moesten de houdbaarheid verlengen en de recepten aanpassen voor grotere productieschaal. Vanaf het opschalen was er de nieuwe rol van operationeel manager nodig, o.a. voor het opzetten van een B.V. & het optimaliseren van de supply chain. Het was een grote leerschool. In het eerste jaar van grote productie moest de kwaliteit in de supply chain worden verbeterd en wilden we duurzaamheid verhogen. Noten bleken hierbij niet ideaal. Deels was de besparing op CO₂ tov zuivel “slechts” een factor 2 beter (later maakten ze kaas van bonen en peulvruchten die een factor 2,5, 7 tot zelfs 25 beter waren dan hun vergelijkbare zuivelproduct). Maar ook de supply chain van noten is heel inefficiënt en sociaal vaak schimmig. Niet goed te doen als je wilt opschalen én een goede actor wilt zijn. Om in een supermarkt te komen heb je een bestaande connectie nodig óf echt heel erg opvallen. We kwamen op de markt op een moment dat er veel ruimte in de schappen werd gecreëerd voor veganistische producten. Je moet jezelf beschermen in de relatie met een retailer. Zij geven niet allemaal om de toekomst van jouw merk of om een lange en stabiele samenwerking. Het product kan zo weer uit de schappen gaan als het niet loopt, of als het wel loopt worden gekopieerd. Toen we moeder aarde verkozen tot onze CEO vroegen we ons bij iedere beslissing die we namen: Wat is de impact op de wereld? We zijn een B-Corp geworden, om ervoor te zorgen dat het bedrijf de goede duurzame koers blijft varen als Margot of ik er niet zijn. Je kan daar nog verder ingaan. Een golden share, zoals bij Patagonia of een coöperatie met de natuur als lid (zoöp) te worden. De plantaardige industrie is geen trend, maar een oplossing voor langetermijnproblemen die er nu aan zitten te komen. Op het gebied van efficiëntie en organisatie kunnen we echter leren van de zuivelindustrie. Voor de gevestigde orde - zoals supermarkten en zuivelindustrie - is verandering altijd spannender. Dat zit verandering in de weg. De voedingssector werkt echt anders dan de techsector. Het is mensenwerk met complexe productieketens. Daar kun je niet dezelfde snelle groei en opschalen van verwachten als bij software. Als ik opnieuw zou beginnen dan zou ik of niet voor retail maar voor food service kiezen; of kiezen voor een simpelere productgroep zoals boter. Het is nu geen leuke periode. Maar ik heb het altijd met de beste bedoelingen gedaan en zo wil ik het ook afronden. Ik wil me nu niet meteen committeren aan een nieuw project, maar eerst dit met aandacht afronden en reflecteren op de reis. LINKS Working Genius Model Onboarding Nature Cape Wrath Trail Nieuwsbrief: Following the Footprints Podcast/nieuwsbrief: Planet Critical

    1h 36m
  4. 73. Lisa Hu van Stichting Terra Nova over burgerschap, spelontwerp, doorzettingsvermogen, van spel naar stichting en taart.

    12/05/2024

    73. Lisa Hu van Stichting Terra Nova over burgerschap, spelontwerp, doorzettingsvermogen, van spel naar stichting en taart.

    Hoe zou jij de maatschappij vormgeven als je het met je medespelers voor het zeggen had? Hoe kom je samen tot een besluit? Hoe zorg je ervoor dat het een wijs besluit is? Dat ieders mening meegenomen is? In deze aflevering is Lisa Hu te gast. Lisa is de ontwikkelaar van het spel Terra Nova Minimaatschappij. Je spoelt aan op een eiland en daar komen problemen en zo filosofische vragen op je af, waar je samen uit moet zien te komen. Echt een kleine maatschappij. Het spel biedt hiervoor verschillende hulpmiddelen aan, zoals meningmuntjes en doorvraagkaarten. Met Stichting Terra Nova zetten ze deze spellen met name in op scholen. Het traint kinderen op school dus in burgerschap. En veel directer, ze ervaren dat iedereen waardevol is en hoe je ruimte creëert voor iedereen. Daarnaast hebben we het over de lange reis van het opzetten een stichting rond dit spel. Over Lisa’s kwaliteiten en valkuilen, en haar ideale rol. En natuurlijk, hoe verdeel je een taart? Lisa heeft een sterk moreel kompas en een tomeloze passie om bij te dragen aan een betere samenleving – een samenleving waarin we samen problemen oplossen én naar elkaar omkijken. Op naar een wereld met meer doorvraagkaarten! Dank je wel Lisa voor dit mooie gesprek en al je werk. Veel plezier met luisteren, hier is Lisa Hu van Stichting Terra Nova. Show Notes met 24 lessen Lisa Hu Stichting Terra Nova - Democratisch Design Wat vond jij van de aflevering? Laat je reactie achter op LinkedIn. Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox? Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten. Mail me (tijmen@studiogeorge.nl) over de aflevering. Vind ik leuk. HOOFDSTUKKEN Spelregels, dynamieken en leren (0:13:11)De taart en het spel (0:41:32)Van spel naar stichting (1:08:26)Inspiratiebronnen van Lisa (1:13:23) LESSEN Ik wilde heel graag een goed kind zijn en gezien worden als iemand die het goed bedoeld. Dat heb ik nog steeds in mijn werk. Ik word graag aardig gevonden. Ik hou niet van commercie en marketing, dat past niet bij me. Doordat ik met het dialoogspel (Terra Nova Minimaatschappij) zoveel mensen sprak over hoe zij vonden dat de wereld moest zijn, merkte ik dat ik geen taal en tools had om uit te spreken wat ik ervan vond. Sociologie was daarin een uitkomst. Onze maatschappelijke vraagstukken zijn eindeloos complex. Het is handig om een toolbox te hebben hoe je daarmee om kunt gaan. Veel afgestudeerden van de Design Academy gingen gelijk ondernemen. Bij de opleiding sociologie was dat niet zo. Je kreeg daar veel tools om te analyseren, maar niet per se om te dóen. “Soms wordt iets pas logisch als je er al een hele tijd mee bezig bent.” Het ontwikkelen van het dialoogspel was een flink traject. Veel testen met de doelgroep: Een combinatie van fysiek materiaal meenemen en allerlei vragen stellen om te zien hoe kinderen in gesprek en aan de slag gaan. Een grote vraag was: “Hoe ontwerp je het materiaal en de inhoud zo, dat iemand snapt: Wij hebben het nou voor het zeggen”? In klassen waar we vaker komen met het spel wordt er meer doorgevraagd, ook zonder dat ze de doorvraagkaarten hebben. Minisamenlevingen zijn overal: een school, een klas of een bedrijf met een eigen dynamiek. De consequenties van ons gedrag in het ‘echte leven’ liggen vaak te ver van ons af. We overzien ze niet. Ik zou willen dat doorvraagkaarten bestonden in het ‘echt’, zodat meer mensen voelen dat ze gehoord mogen worden. We hebben in onze samenleving gekozen voor systemen die sommige dingen meer belonen dan anderen: clicks, kortetermijndenken. Daar kun je je vraagtekens bij zetten. We maken ons hard voor kinderparticipatie met goede opvolging daarvan. Wat gebeurt er vervolgens met de inbreng? Dit is ook een belangrijk punt bij een burgerberaad. Leg vast wat er gebeurd met de uitkomst. Het omslagpunt om een stichting op te richten was toen ik me realiseerde dat veel anderen wilden dat dit spel echt werd. Met een crowdfundingsactie en de winst van de ASN Wereldprijs, heb ik stichting Terra Nova kunnen oprichten. Zonder geld was het niet gelukt, en tegelijkertijd was dit een ongelofelijke waardering. “Ik kan niet zo goed stoppen en dingen loslaten. Dat heeft een hoop valkuilen. Maar dat heeft wel de levensvatbaarheid van Terra Nova betekend.” Er zijn zaken waar we nog financiële stappen willen zetten, zoals een pensioenvoorziening. Een B.V. oprichten die winst maakt met publiek geld, kan ik echter niet verantwoorden voor mezelf. Ik ben graag creatief directeur, maar het is nooit mijn passie om alles heel zakelijk uit te denken. Ik zoek mensen die mijn kwaliteiten aanvullen. Wij zijn constant druk met bestaande klanten. Ook zonder website krijgen we steeds aanvragen. Ergens houden we onszelf daarmee ook nodeloos klein. Maar proactief nieuwe dingen neerzetten komen we zo niet aan toe. De kritische meedenker is mijn favoriete rol. Op dingen schieten. Ik wil nog steeds graag “goed” gevonden worden. Dat is soms lastig in het aansturen van een team. Al hebben we een hele fijne sfeer en dynamiek samen. Ik word vaak gezien als ‘meisje’ of als ik dan een zakelijke kant benadruk als “gehaaide tante”. Dat helpt niet om als volwaardig te worden gezien in mijn ondernemersrol. Taart staat voor mij symbool voor het verdelingsvraagstuk. Als een persoon mag kiezen en een ander mag delen, dan weet je zeker dat iedereen erachter staat. LINKS Sluier van Onwetenheid - John Rawls Kitten of vluchteling? - Tina Fariteh Women on Waves - Rebecca Gomperts Jelmer Mommers - Zo kan het onderwijs kinderen wél tot kritische burgers opleiden TEDx Lisa Hu - Challenge your normal Brandpunt Plus - PVV’er, een D66’er en een PvdA’er

    1h 32m
  5. 72. Nadine Maarhuis (We Are The ReGeneration), schrijver De Groene Actiegids over groene actie als verrijking, imperfectie toestaan, onze natuur weer omarmen, schelpen en schrijven.

    10/09/2024

    72. Nadine Maarhuis (We Are The ReGeneration), schrijver De Groene Actiegids over groene actie als verrijking, imperfectie toestaan, onze natuur weer omarmen, schelpen en schrijven.

    Als duurzaamheid als geheel te groot voelt, is het makkelijk niks te doen. Maar kom je in actie, dan wordt de volgende stap steeds makkelijker en vanzelfsprekender. In deze aflevering is Nadine Maarhuis te gast. Nadine is socioloog, journalist en intussen drievoudig auteur. Ze was hoofdredacteur bij MaatschapWij, en sinds enkele jaren de hoofdredacteur van We Are The ReGeneration. September dit jaar verscheen haar boek De Groene Actiegids. Ik was bij haar boekpresentatie, het weekend erna verslond ik het boek, alvorens haar te interviewen. In het boek beschrijft ze 8 actiegebieden waarin je kunt starten actie te nemen voor een groenere wereld. Dat zijn bijvoorbeeld ecologische landbouw of biodiversiteit. Maar ook groen wonen, consuminderen en natuuronderwijs. Maar ook meer de (wat zij noemt) systeemhacks zoals rechten van de natuur, grondeigendom en de ecologische economie. In dit gesprek hebben we het over Nadine’s interesse in mensen; haar schrijfproces, want man oh man wat heeft zij een hoop geschreven; en natuurlijk over haar boek en waarom ze een boek schreef om mensen in actie te zetten. Want eenmaal in actie verander je. Je kijkt anders naar de wereld, leert natuur lief te hebben, en wil daarmee meer van dat en minder dingen die slecht zijn voor de natuur. Nadine is bevlogen, vol met actie en aanstekelijk positief. Dat is ook waarom ik zo enthousiast ben over het boek. Want hoewel er genoeg is om je zorgen over te maken en verslagen stil te zitten, krijg je hiervan zin om in actie te komen. En dat moeten we! Haar boek inspireert mij persoonlijk om meer biologisch te gaan eten, minder te kopen en meer ondernemers te helpen hun bedrijf in lijn met de natuur in te richten. De meest verrassende takeaway voor mij was dat ik me wil gaan verdiepen in het vroegere landschap rond Utrecht. Wat was hier van nature en hoe kunnen we daarmee in lijn leven? Om je te helpen om ook in actie te komen, start Nadine per 1 januari de Groene Actie Challenge. Meld je aan om per 1 januari elke week een challenge te krijgen die je samen met duizenden anderen kunt uitvoeren. Show Notes met 23 lessen Nadine Maarhuis (Linkedin & Website) We Are The ReGeneration Boek: Nadine Maarhuis - De Groene Actiegids De Groene Actie Challenge Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox? Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten. Mail me (tijmen@studiogeorge.nl) over de aflevering. Vind ik leuk. HOOFDSTUKKEN Een geboren schrijfster (00:11:08) Het leven als freelance journalist (00:22:05) Weef- en systeemfouten (00:28:54) De Groene Actiegids (00:43:22) Inspiratiebronnen van Nadine (01:12:04) LESSEN Ik was vanaf jongs af aan al bezig met natuur en schrijven. Op vakantie liep ik op het strand met een encyclopedie over schelpen onder de arm. Ik was een mini-ecoloog. Het leven werd vroeger bij ons thuis altijd wel gevierd. Het was een warm gezin. Ik dacht als tiener altijd dat ik romanschrijfster zou worden. Ik kon al jong niet tegen onrecht en koos daarom voor een studie sociologie, zodat ik er iets tegen kon gaan doen. Schrijven is voor mij een intuïtief proces. Ik weet gewoon wanneer mijn verhaal af is. Mijn doel is om diepgang, toegankelijkheid en eerlijk te zijn in mijn schrijven. Tijdens de interviews voor MaatschapWij probeerde ik mensen in hun waarde te laten en het gevoel te geven dat we samen het verhaal goed wilden vertellen. Dat deed ik met oprechte interesse en passie. Ik werd door MaatschapWij gevraagd om verhalen voor hun te schrijven, dat mocht alleen als freelancer. Ik was dus op mijn 21e al zzp-er. Ik heb geluk gehad dat ik steeds mooie langdurige projecten van opdrachtgevers kreeg. Het werkt voor mij niet om alle informatie en cijfers op te zuigen over het klimaat. Dat is te overweldigend en een stapje terug is soms wel gezond. Tegelijk zie ik veel klimaatoplossingen en moet soms wel even terug naar het probleem. Het is een balans. Deze mythes houden me bezig: Het idee dat we altijd maar door moeten gaan en kopen. Dat we landbouwgif moeten gebruiken en dat zonder kunstmest niets groeit. Het levert zoveel schade op voor de natuur en onszelf. Ik kies ervoor als journalist om me te focussen op de mensen die binnen dit systeem klimaatoplossingen vinden en implementeren. Er zijn steeds meer boeren die het nu al lukt ecologie centraal te stellen én winstgevend te zijn. Als we alle subsidies voor monoculturen nu stoppen dan zijn die uiteindelijk niet meer winstgevend. Een van de diepste systeemfouten is dat we als mens vergeten zijn dat we op aarde leven en dat we een van de vele soorten in de natuur zijn. We onderdrukken onze eigen natuur en daarmee de natuur om ons heen. Als we allemaal stappen blijven zetten dan zet je aan tot cultuurverandering en komt de status-quo in het nauw. We moeten ons beseffen dat wij óók de systemen zijn en niet alleen het bedrijfsleven en de overheid. Ik hoop dat klimaatactie het leven van mensen verrijkt: Het ons gelukkig maakt, verbindt en terugbrengt naar onze natuur. Eenmaal begonnen wordt het steeds vanzelfsprekender en worden de keuzes die voorheen heel moeilijk of beperkend leken eigenlijk heel simpel. We moeten niet teveel streven naar persoonlijke perfectie: De perfecte ecoconsument. Leg juist de focus op de gemeenschap: Samen aan de gang gaan. Mijn favoriete hoofdstukken in de Groene Actiegids gaan over biodiversiteit en ecologische landbouw. Het gegeven dat je door jouw gedrag een sneeuwbaleffect kan veroorzaken voor de natuur is zo magisch. Iedereen die ik spreek die stappen zet met klimaatoplossingen is blij met de stappen die gezet zijn, ook als ze niet makkelijk zijn geweest. Ik eet zelf voor ongeveer 90% lokaal en ik koop al 2 jaar lang bijna niks nieuws meer. Mijn doel is om binnen 5 jaar meer mensen te bereiken, bijeen te brengen en te inspireren tot actie, zodat de kanteling naar een ecologische samenleving verder op gang komt. Ik zie dat een steeds grotere groep mensen het besef heeft dat er verandering nodig is in hoe we omgaan met de aarde en dat mensen dit ook accepteren. Biodiversiteit is geen ondergeschoven kindje meer. Er zijn een aantal systeemhacks om de status quo op te rekken of te veranderen, zoals Rechten voor de natuur, steward ownership, true pricing en welzijn weer centraal stellen in de samenleving. LINKS Vandana Shiva - Earth Democracy Jessica den Outer - Recht van de Natuur Babette Porcelijn - De Verborgen Impact

    1h 18m
  6. 71. Tijmen Rümke van Studio George over mijn liefde voor nerds, nieuwsgierigheid, moraal, tot m’n recht komen en een stoffig vakantiehuisje.

    04/05/2024

    71. Tijmen Rümke van Studio George over mijn liefde voor nerds, nieuwsgierigheid, moraal, tot m’n recht komen en een stoffig vakantiehuisje.

    Of ik open stond voor een experiment? Enkele weken geleden, na afloop van mijn interview met Arnout Visscher (peer #69 en trainer extraordinair), nodigde hij me uit om de rollen eens om te draaien. Ik op de gastenstoel. 2 uur het vuur aan de schenen gelegd. Ik heb het geweten 😄! Waar komen mijn liefdes voor onbegrepen passies en nieuwsgierigheid vandaan? Wat heb ik nodig om het beste tot m’n recht te komen? Wat is mijn natuurlijke rol en hoe ben ik om mee samen te werken? Wil ik niet stiekem gewoon een bedrijf opzetten, net als al m’n gasten? Eerste ondernemende avonturen met De Universiteit. En over het belang van discipline, gemeenschap, avondeten en een stoffig vakantiehuisje; Arnout nodigt uit het nog persoonlijker te maken dan ik normaal al doe. Van opgroeien, m’n gezin toen en nu, wie wie veroverde en m’n sterke en uitdagendere kanten. Ik vind het zelf een prachtig gesprek geworden. In m’n drive om er iets moois van te maken zat er toch wel wat spanning op. Je hoort dat in m’n stem (of in hoe ik 3 zinnen per zin formuleer). Echt een heel andere ervaring aan deze kant van de microfoon. Dank je wel Arnout! Voor het idee, je aandacht en zorg om dit goed en mooi te willen doen. En knap werk! En dank aan jullie luisteraars voor de ingestuurde vragen! Veel plezier met luisteren. Ik hoop dat ik toch nog half zo interessant ben als de rest van m’n gasten! Show Notes met 21 lessen Tijmen Rümke Studio George Krijg de beste inzichten uit de reizen van deze ondernemers wekelijks in je inbox? Mijn boekenkast met favoriete boeken van mij en van de gasten. Mail me (tijmen@studiogeorge.nl) over de aflevering. Vind ik leuk. HOOFDSTUKKEN Zenuwen voor de podcast (00:01:33) Van de keukentafel toen naar de keukentafel nu (00:07:07) Over een nieuwsgierige nerd zijn (00:21:50) Op zoek naar rechtvaardigheid en logica (00:41:01) De pauw of een pinguïn? (01:15:18) LESSEN “Ik wil met een interview een mooi portret schieten van diegene als mens.” Ik wil mensen helpen die echt een passie voor iets onbegrepen geks hebben. Daar word ik blij van. Mijn warmste herinnering aan ons gezin vroeger was met ouders, oma en zusjes in de zomer in de tuin. Het voelen van gezamenlijkheid, terwijl ieder zijn eigen ding deed. Mijn fascinatie voor mensen begon op de middelbare school. Leren ging goed, sociaal vond ik lastiger. Bij mijn natuurkunde vrienden hoor ik erbij en voel ik me thuis. Ze zijn nu nog heel belangrijk voor me. Als er ergens een onlogische kronkel zit in een redenering, dan gaan er bij mij heel veel voelsprieten overeind staan. Of als mensen elkaar niet begrijpen. In de wiskunde of natuurkunde is er altijd een juiste oplossing. Het logo van Studio George is het aapje Curious George, want mijn brandstof is begrip en nieuwsgierigheid is mijn middel. Als je nieuwsgierig bent, wil je begrijpen. En willen begrijpen leidt tot begrip. Heb je begrip, dan kun je niet meer boos zijn op een ander. Duurzaamheid is niet slechts een technisch probleem. Het vraagt ook heel veel sociaal werk om iedereen mee te krijgen in de bandwagon om deze globale crisis op te lossen. Anders lukt het niet. De aanleiding om te beginnen met ondernemen was dat ik vond dat er van alles niet klopte in het reguliere onderwijs. Ik werd bij AEF gezien als natuurkundige, maar zo zag ik mezelf niet per se. Ik wilde meer dan modellen bouwen en kwantitatief bezig zijn. Dat gaf me stress. In mijn werk voel ik me van belang als ik kan helpen. Bijvoorbeeld help ik bij het ordenen en strak krijgen van de bedrijven van ondernemers. Ook bij creatieve ondernemingen. Veel krijgen spontaan de kriebels als het gaat over cijfers. Een bedrijf als Patagonia met Yvon Chouinard is eigenlijk ook heel rechtlijnig. Het bedrijf gaat niet naar de beurs, omdat dat niet past bij de missie en nu heeft hij het weggegeven. “Ik ben gecharmeerd van gewone, degelijke bedrijven. En ik denk dat de meeste mensen daar ook het beste mee gediend zijn met hun persoonlijkheid.” Ik heb over veel dingen een mening, dat kan irritant zijn als je met me samenwerkt. Aan de andere kant geef ik veel ruimte en autonomie aan anderen. Ik probeer ook ruimte te geven voor waar jij staat en hoe je bent. Ik kan m’n mening delen als een “pauw” als ik me kan verschuilen achter inhoud. Dan is het niet ik die ruimte inneemt, maar het idee. Ik kan me ook snel een (doorgeschoten) “pinguïn” voelen, als ik alleen maar dingen moet regelen voor een grandioos idee van een ander. M’n onrust komt er dan uit dat ik me te weinig gezien voel. Ik heb ergens nog steeds de droom om een keer een bedrijf op te richten. Het samen oprichten van een bedrijf werkt het beste als je complementair bent aan elkaar. Steven en ik waren met Wilson net teveel dezelfde rationele persoon. Ik ga het meest aan van met ondernemers zijn en hen kunnen helpen. Dat is waar ik me op richt. Idealiter gaat m’n werk ook meer over natuurherstel of sociale verbinding. Ik maak iedere twee weken een podcast (uitzonderingen voor vakanties). Dat is de regel en die discipline helpt me. Als ik zou wachten op inspiratie, dan zouden er misschien maar een paar per jaar zijn. LINKS De Universiteit Boost je buurt Wilson Art of Hosting Thomas Rau bij Tegenlicht (2015) Arnout Visscher: 69. Arnout Visscher over oprechte aandacht, vitaliteit, leidinggeven en werken met beperkende overtuigingen.

    1h 39m

About

Ondernemerschap is de beste persoonlijk ontwikkelingsschool. Maar misschien kun je sommige lessen met minder schade en schande leren door slim te spieken. Of in het geval van podcasts, "af te luisteren". In de Gebakken Peren interview ik je peer-ondernemers. Het zijn openhartige gesprekken over hun reis als ondernemer. Over de successen en de woestere tijden. En wat wij daarvan kunnen leren. Over hun bedrijf, maar juist ook over de persoon erachter. Ik hoop dat hun lessen jou helpen in je groei als ondernemer. Veel plezier.