Relacje nie są lekarstwem na wszystkie problemy…Relacje nie zapewnią nam raju na ziemi…Relacje nie zapewnią nam bezbolesnego życia...Relacje nie są doskonałe…Jednak relacje z innymi są bardzo ważne - jak oddychanie, czy jedzenie. Pragnienie relacji, pochodzi z głębi naszej istoty. Dorosłość nie polega na niezależności, czy poleganiu wyłącznie na sobie. Nie jesteśmy omnipotentnym superbohaterem na samotnej wyspie. Zależymy od siebie, wpływamy na siebie. To w relacjach, możemy upewnić się, że nasze istnienie jest czymś istotnym i dobrym. To w relacjach budujemy nasze poczucie godności, szacunek do siebie, uciszamy wewnętrzne samo-ataki. Dobra relacja nie wymaga od nas byśmy udawali kogoś, kim nie jesteśmy czy żebyśmy udawali, że jesteśmy czymś więcej, niż jesteśmy. Dobra relacja, dodaje nam odwagi do bycia sobą, do wyrażenia własnych uczuć, wątpliwości, do bycia uczciwym, prawdziwym, do pokazania siebie.Dobra relacja pomaga w akceptacji siebie, ale też w akceptowaniu ludzkiego wymiaru losy - bo jest towarzyszeniem sobie w ograniczeniach naszej ludzkiej kondycji i w prawdzie rzeczywistości. Dobra relacja, to również obdarowanie Innego tym, co powyżej. Zatem, rozwijając w sobie sztukę relacji, zmierzamy ku większej empatii, akceptacji, szacunku. Te właściwości, otwierają nas na Innego człowieka, niosą w sobie ciekawość Innego, dar patrzenia i słuchania, pozwalają pytać - jak ktoś coś widzi, jak ktoś coś czuje, jakie coś dla kogoś jest. Uczymy się widzieć Innego jako żywą istotę, która czuje, myśli, czasem cierpi, która utkana jest z unikalnej dla niej wrażliwości, potrzeb, uczuć, osobistego bólu, zmagań, marzeń i dążeń. Dobra relacja to gotowość towarzyszenia sobie nawzajem w codziennym stawianiu się do tego, co przynosi życie i jak w ludzkiej kruchości się do niego stawiamy. Czy relacje są sztuką? Czy wymagają ciagłego rozwoju i wysiłku? Czy uczymy się ich na błędach? Czy kiedykolwiek staniemy się mistrzem relacji? Powędrujmy razem …. Rozmawiają: Joanna Chmarzyńska-Golińska - certyfikowana psychoterapeutka psychoanalityczna, superwizorka i terapeutka szkoleniowa Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej; superwizorka Polskiej Federacji Psychotraumatogii; wykładowczyni w Psychoanalitycznej Szkole Psychoterapii w Trójmieście. Specjalizuje się w obszarze złożonej traumy relacyjnej. W Polskim Instytucie Traumy współtworzy ogólnopolski kwartalnik „Trauma – badania i praktyka”. Od lat prowadzi autorską stronę na Facebooku, gdzie przystępnie przybliża złożoność ludzkiej psychiki. (https://www.facebook.com/joanna.golinska.549) oraz Mikołaj Trzaska - saksofonista, klarnecista basowy, kompozytor muzyki filmowej, Studiował w Gdańskiej ASP. Wyrósł na gruncie yassu - ruchu artystyczno-społecznego. Był współzałożycielem - legendarnej Miłości, także liderem Łoskotu. Jego obecność na międzynarodowej scenie muzyki improwizowanej rozpoczęła się na początku lat dwutysięcznych. Sztuki muzycznej uczył się u boku takich wybitnych artystów jak: Peter Brötzmann, Joe McPhee i Ken Vandermark. Koncertował w Skandynawii, Rosji, Europie wschodniej, środkowej i zachodniej, Izraelu oraz Stanach Zjednoczonych. Współpraca i jego autorskie dokonania zostały udokumentowane na wielu albumach płytowych. Tworzy projekty związane z literaturą. Podstawą poszukiwań twórczych Trzaski jest łączenie muzycznej opowieści i rozwój muzycznego języka. Jego główna inspiracja to odbudowanie i rozwijanie tożsamości żydowskiej, realizuje swoje idee w projektach Shofar oraz Ircha. Szerszej publiczności zanany jest jako kompozytor muzyki filmowej. Od lat współpracuje z Wojciechem Smarzowskim, skomponował muzykę do filmów: Dom Zły, Róża, Wołyń, Pod Mocnym Aniołem, Kler Wesele II, Oraz „Kos” w reż, Pawła Maślony.
