Column Corné van Zeijl | BNR

BNR Nieuwsradio
  • 0.0 (0)
  • BUSINESS NEWS
  • UPDATED WEEKLY

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

  1. 5D AGO

    Opinie | Een gewilde honderdjarige

    Google-moeder Alphabet verraste deze week de markt met een honderdjarige obligatie in Britse ponden. Beleggers waren erg enthousiast: de vraag was maar liefst tien keer zo groot als het aanbod. Dat is bijzonder. Waarom zou je dit bedrijf voor honderd jaar geld geven? Stel dat al die prachtige groeiverwachtingen uitkomen, dan profiteer je niet met deze lening. En als het misgaat, dan wil je geen honderd jaar wachten tot je je geld weer terugkrijgt. Zo heb je wel de downside, maar niet de upside. Sommige critici wezen op de dramatische koersontwikkeling van de honderdjarige leningen van Oostenrijk en Argentinië. De Oostenrijkse is gedaald van 140% naar nu 30%. Maar die vergelijking gaat volledig mank. De koers ervan ging zo hard omlaag simpelweg omdat de marktrente in Europa is gestegen. En met zo’n lange looptijd zijn de koersuitslagen groot. Met de kredietkwaliteit van Oostenrijk is niets mis. En als je geld aan Argentinië leent, weet je dat je een hoog risico loopt. Het land is in de afgelopen honderd jaar al zes keer failliet gegaan. Don’t cry for me Argentina is het lijflied van deze beleggers. De Google-uitgifte kun je beter vergelijken met andere honderdjarige bedrijfsleningen. Die hebben niet altijd goed uitgepakt. Voorbeelden zijn die van IBM (1996) en Motorola en warenhuis JC Penney, (beide 1997). JC Penney ging in 2020 failliet en kon de lening dus niet afbetalen. Die van de toenmalige sterbedrijven IBM en Motorola bestaan nog steeds. Maar de bedrijven kwamen wel in het bakje vergane glorie. Nu heeft Google nog een prima kredietkwaliteit. Het bedrijf kan nog $180 mrd aan schuld uitgeven voordat de huidige credit rating in gevaar komt. En die credit rating is hoger dan die van een land als Frankrijk. Al is dat natuurlijk wel een heel makkelijke vergelijking. Google is overigens niet de enige die geld ophaalt uit de markt. Tien jaar geleden had big tech gezamenlijk nog $320 mrd netto aan cash op de balans staan. Dat is nu opgebrand. Logisch, de grote vier technologiebedrijven investeren in 2026 gezamenlijk een ‘bescheiden’ $660 mrd in AI, ongeveer 2% van de totale Amerikaanse economie. Dat is goed voor de economie, maar het betekent ook dat big tech enorme hoeveelheden geld uit de markt zuigt. En dat op een moment dat de Amerikaanse overheid dat ook doet. En als iedereen geld vraagt, gaat de prijs van geld, de rente, omhoog. Als u toch de verleiding niet kunt weerstaan om in deze Google-lening te beleggen, lees dan nog even de recente uitspraken van oprichter Larry Page erop na. Een daarvan is: ‘Ik ga liever failliet dan deze AI-race te missen.’ Wil je aan iemand met zo’n risicohouding je geld voor honderd jaar uitlenen? Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  2. FEB 6

    Opinie | Bloedbad in software, maar is het nu dood?

    Afgelopen weekend was ik begonnen aan een column over de dood van software. Software aandelen lagen al een tijdje flink onder druk. Dinsdag brak er paniek uit, omdat toen echt duidelijk werd waarom die koersen zo waren gedaald. Anthropic kwam namelijk met een nieuwe AI tool. De koerseffecten waren dramatisch. Columntechnisch niet zo fijn, maar het lot van een columnist is dat je soms ingehaald wordt door het hier en nu. In de US is er een mooi software indexfonds. Ik deel de naam maar niet. Als Europeaan mag u deze toch niet kopen, omdat de productbeschrijving alleen in het Engels is. Over domme regels gesproken. Maar dat terzijde. In dit fonds zitten 113 verschillende aandelen. 71 van de 113 aandelen daalden met meer dan 5% die dag. Dit jaar is het hele mandje al 18% goedkoper geworden en staan er maar 10 aandelen in het groen. Veel beleggers, waaronder ikzelf, dachten de afgelopen tijd mooie koopkansen in de software te zien en pakte dit vallende mes op. Maar op diverse technische fora was men al lang bezig met deze ontwikkeling. Eens te meer een mooi voorbeeld dat meneer Markt vaak meer weet dan beleggers kunnen vermoeden. Die beleggers hebben opnieuw geleerd dat je een vallend mes nooit moet proberen te vangen. Een leermomentje zullen we maar zeggen. En ja, natuurlijk is de nieuwe tool bijzonder. Dit is de volgende stap van een chatbot naar een programma dat echt werk voor je doet. In dit geval op een aantal gebieden waar software erg belangrijk is, zoals juridisch en fiscale zaken, sales & marketing, accounting en data verzamelaars. Allemaal gebieden waar specialisme belangrijk is en de winstmarges hoog. Het zal vast nog wel even duren voordat we het daadwerkelijk gaan gebruiken, maar het geeft wel de mogelijkheden aan. De grote en moeilijke vraag die je dan moet stellen is; is dit een tweede ChatGPT moment of is dit een DeepSeek moment? Toen ChatGPT werd aangekondigd, was dat het startschot voor een enorme ontwikkeling. Je zou bijna zeggen het begin van een nieuw technologie tijdperk. Of is het een DeepSeek moment? Veel beleggers zijn het alweer vergeten, maar een jaar geleden was men in blinde paniek omdat DeepSeek als goedkoop en efficiënt alternatief de AI markt zou beïnvloeden. Je had al die dure Nvidia chips niet meer nodig. Sindsdien is de koers van Nvidia met maar liefst 80% gestegen. Ik neig ernaar dat dit meer een ChatGPT moment is. Er gaat daadwerkelijk veel veranderen voor de software bedrijven. Maar nog niet op korte termijn. Dus misschien aardig om na dit bloedbad wat op te pikken. Op lange termijn is deze ontwikkeling de dood voor sommige software bedrijven. De dood is onvermijdelijk. Maar ja, dat geldt uiteindelijk voor iedereen. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  3. JAN 30

    Opinie | Gouden pensioenbergen

    Iedere vrijdag zit ik in het BNR-programma Zakendoen. Mijn medegast is Arnoud Boot, en we zijn het regelmatig met elkaar oneens. Afgelopen week was een uitzondering. Arnoud ging los over de uitspraken van demissionair minister Mariëlle Paul van Sociale Zaken. Haar departement stelde in een persbericht dat de pensioenen structureel met 14% zijn gestegen door de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel. Het leger communicatiedeskundigen vond het blijkbaar nodig iets positiefs te brengen over dat nieuwe stelsel, zodat er meer vertrouwen komt. Dat is een rare boodschap. Toezichthouder AFM wijst er juist op dat pensioenfondsen niet te veel gouden bergen mogen beloven. Het klinkt alsof de pot met pensioengeld op magische wijze is vergroot. Dat is natuurlijk niet zo. Kort gezegd is de pot iets persoonlijker geworden. Daardoor hoeft wat minder reserve apart te worden gehouden voor slechte tijden. Wat wel structureel is veranderd, is dat er meer risico genomen kan worden en dus meer rendement kan worden gemaakt. We zouden het in deze tijden van beursrecords bijna vergeten, maar koersen kunnen ook weleens dalen. En dat gebeurt vaak genoeg. De S&P 500 liet sinds 1928 elke vier jaar een correctie van 20% zien. En herinnert u zich de Japanse beurs nog? De Nikkei stond in 1990 op 40.000 en ging daar vorig jaar pas weer doorheen. Ja, op lange termijn loont het nemen van risico en krijg je er meer rendement voor terug. Alleen kan die lange termijn weleens langer zijn dan menig gepensioneerde kan overleven. En o wee als het een keer tegen zit. De tegenstanders zullen dan ongetwijfeld wijzen op het casinopensioen, een framing die schadelijk is en dom. De risico’s waren er altijd al. Alleen zag je ze niet omdat de reserves werden gebruikt om tussentijdse koersdalingen af te dekken. Die reserves zijn er nu nog, maar minder. Waarom is het zo fout om meteen met die 14% te gooien? De minister schept hoge verwachtingen. Maar bij hoge verwachtingen is de kans op teleurstelling het grootst en dat wil je bij pensioenen juist zo min mogelijk. En het wantrouwen is al zo groot, omdat weinig mensen snappen hoe een pensioenfonds werkt. En ja, pensioenen kunnen harder stijgen, maar ze kunnen ook harder dalen. Dat was men even vergeten in het persbericht van het ministerie. Pensioenfondsen moeten hun stinkende best doen om zoveel mogelijk rendement te maken. Dat is al moeilijk genoeg. Vertrouwen krijg je niet door gouden bergen te beloven, maar met goed bestuur. Om vertrouwen te krijgen, kun je beter alle ex-politici verbannen uit pensioenfondsen. Ze hebben daar niets te zoeken. Ik wil bestuurders met verstand van zaken, die met beide benen op de grond staan en hun gezond verstand gebruiken. En weinig ego. De meeste ex-politici vallen niet in die categorie. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  4. JAN 23

    Opinie | Het gaat een keer kapot

    Er is een gezegde onder obligatiebeleggers dat de rente blijft stijgen tot er iets kapot gaat. Dan zien we wat de zwakke elementen in de economie zijn. Het bekendste voorbeeld is de financiële crisis van 2008. De Fed rente steeg toen van 1,0% naar 5,5% en de obligatiemarkt hobbelde mee. Op een gegeven moment bleek hoe zwak de fundamenten van de Amerikaanse huizenmarkt waren. De huizenmarkt ging kapot en dreigde het hele financiele systeem in haar val mee te nemen. Een dergelijk rente beweging zien we nu in Japan. De rente stijgt door en door, maar het heeft geen consequenties, nog niet. De Japanse rente op staatsobligaties steeg van 0% naar 2,3%. Dat is het hoogste niveau sinds de zomer van 1997. Dat gaat wel een dingetje worden met die enorme Japanse staatsschuld. Momenteel is de schuldratio 240%. Daarbij moet wel gezegd worden dat de Japanse centrale bank ruim de helft van de staatsobligaties in handen heeft. Bovendien heeft de Bank of Japan nog flink wat aandelen in portefeuille die ze mogelijk kunnen verkopen. Deze rentestijging kreeg de afgelopen weken nog wat extra vaart, toen Reuters berichtte dat de Bank of Japan de beleidsrente verder wil verhogen. Dat was breaking news. Blijkbaar hangen Reuters journalisten in dezelfde bars rond als de Bank of Japan medewerkers. Misschien een idee om in Frankfurt te kijken waar de ECB medewerkers na werktijd nog een biertje gaan drinken. Die rente verhoging is op zich ook wel logisch. De Japanse yen is flink verzwakt. Dat genereert veel import inflatie. Nu de Japanse bedrijven gewend zijn aan inflatie, prijzen ze hogere inputprijzen ook makkelijker door. En zo komt na decennialang deflatie angsten, inflatie weer in het systeem. De tweede rentepush kwam omdat de premier nieuwe verkiezingen uitschreef. Dat is bijzonder. Nog maar kort geleden (oktober 2024) waren de vorige verkiezingen. De huidige premier Takaichi heeft 62% van de bevolking achter haar staan en dat wil ze inacasseren. Dat soort percentages zien we niet veel meer in democratieën. Trump’s approval rate staat ergens tussen de 35% en de 42%, afhankelijk van welke media het onderzoek houdt. En om nog populairder te worden wil ze tijdelijk de 8% btw op voeding afschaffen. Dat is fijn voor de consument, maar het betekent een nog groter overheidstekort. En dus een stijgende rente. Voorlopig lijkt de strategie, gewoon doen of er geen probleem is. Dat is meestal geen verstandige strategie. Dan blijft de vraag, wat gaat er dan stuk door die stijgende rente? Dat is moeilijk te zeggen. Misschien een nog zwakkere yen.  Of misschien opwaartse druk op rentes in andere landen. Er zijn tegenwoordig genoeg zwakke fundamenten te vinden. Of zoals Buffett het zei; “when the tide is loo low, you'll see who is swimming naked”.   Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  5. JAN 16

    Opinie | Trump doet een Hugo de Jonge

    Uit de Verenigde Staten kwam afgelopen week een golf aan nieuwsberichten die impact heeft op het bedrijfsleven. Ik noem er een paar.  President Trump verordonneerde dat de hypotheekbanken Freddie Mac en Fannie Mae hun kasreserves van $200 mrd moeten gebruiken om hypotheekobligaties op te kopen. Daardoor daalt de rente en worden huizen betaalbaarder. Maar de marges op hypotheken zijn momenteel al relatief laag. Op een 30-jarige hypotheek verdienen Amerikaanse banken momenteel 1,5%. Een paar jaar geleden was dat nog 3,0%. Voor de hypotheekrente is het belangrijker wat de overheid doet. En als die haar tekort verder laat oplopen, zal dat vroeg of laat invloed hebben op de rente. Dat tekort loopt onder meer op omdat de opbrengst van de importtarieven, naar verwachting $300 mrd, al minstens twee keer is uitgegeven. Enerzijds door de belastingteruggave aan consumenten, het Tariff Dividend: elke Amerikaan krijgt $2000 terug van de overheid. Dat kost een bescheiden $300 tot $600 mrd, hoewel de president zich dat deze week niet meer wist te herinneren. Anderzijds gaan de defensie-uitgaven met $500 mrd omhoog. Ook betaald uit de importtarieven.Misschien werkt mijn rekenmachine niet zo goed meer, maar ik kom niet uit. Daarnaast wil het Witte Huis de aankoop van huizen door bedrijven verbieden. Een soort Hugo de Jonge-actie in de huizenmarkt. Daar ingrijpen kan nodig en nuttig zijn, maar je moet heel goed nadenken over de bijeffecten. Als deze bedrijven geen huizen meer mogen hebben, bouwen ze ook geen nieuwe meer, waardoor het huizenaanbod daalt. Op korte termijn klinkt het leuk, het kan op lange termijn dramatisch slecht uitwerken. Ook wil Trump de tarieven op creditcards limiteren tot 10%. Daar is wat voor te zeggen. Momenteel staan die gemiddeld op 21%. Die marges zijn inderdaad in de loop van de tijd flink gestegen, ook onder Trump 1.0. Maar een dergelijke maatregel is niet goed voor de winstgevendheid van de banken, om het mild uit te drukken. Die marges klinken belachelijk en zijn dat ook. De andere kant van de medaille is dat deze hoge marges ook zo hoog zijn omdat de betalingsmoraal van de gemiddelde Amerikaan te wensen overlaat. Maar liefst 12% van de creditcardbezitters loopt meer dan negentig dagen achter met zijn betalingen. Alleen tijdens de naweeën van de kredietcrisis van 2009 was dat percentage hoger. Een hoop Trump-actie dus. Opvallend is dat al die acties tegen de belangen van het bedrijfsleven ingaan. Op zich vreemd. Het zou niet misstaan in communistisch China. Een jaar geleden dacht iedereen dat Trump pro-bedrijfsleven was. Zou het misschien iets te maken hebben met de tussentijdse verkiezingen, komende november? Nee, daar trappen kiezers niet in, toch? Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  6. JAN 9

    Opinie | Wat gaat 2026 brengen?

    Er is een bekende meme waarin Captain Haddock van Kuifje verslagen aan tafel zit en verzucht dat het een bijzonder jaar is. Waarop Kuifje hem vertelt dat het pas januari is. En zo voelt het ook. In de eerste paar dagen van het jaar is er al meer gebeurd dan je met oudjaar voor mogelijk had gehouden. Het Witte Huis heeft in al haar wijsheid besloten dat Venezuela onder de invloedsfeer van de US valt. En dus werd de president ontvoerd. Strategisch schept dat een hoop voordelen. China krijgt geen goedkope olie meer uit Venezuela. Andere landen weten dat ze moeten oppassen als ze tegen het belang van de US ingaan. De flauwe reactie uit de rest van de wereld schept een presedent voor de toekomst. Dat voelt oneerlijk, maar het feit dat zelf Maduro oneerlijke verkiezingen heeft gewonnen is ook een factor. Nu hangt er enorme potentiële olieproductie boven de markt. Dat geeft druk op de olieprijs. Dat is goed voor de inflatie. Dat je alle basisprincipes van de rechtstaat overboord gooit, is bijzaak. Maar goed, ik ben geen geo-politiek analist. Hoewel dat steeds meer een noodzaak lijkt te zijn in de beleggingswereld. Interessanter is de vraag hoe 2026 er uit gaat zien. De zakenbanken verwachten een koerswinst in de US van een procent of 10. Dat zou in lijn  met het langjarig gemiddelde. Het is overigens eerder een uitzondering dat de koersen ook daadwerkelijk stijgen met dat gemiddelde. De uitslagen zijn vaak veel groter. Maar als je het aan veel partijen vraagt is dat wel een logische uitkomst. De optimisten en de pessimisten middelen elkaar uit. Dat geldt ook voor de AEX. Voigens de Nederlandse beleggingsexperts gaat de AEX naar 999. Dat is een stijging van 5%. Voor 2025 was de mediaan een verwachte plus van 4%. Het werd 8%. Aardig in de richting zou ik zeggen. De mediaan is een mooie methode die de extreme voorspellingen er uithaalt. Het is natuurlijk harstikke leuk om een 25% daling te verwachten en dan achteraf te kunnen zeggen dat je dat had voorzien. Ik zeg niet wie deze voorspelling heeft gemaakt. De enquete is anoniem. Maar mocht hij gelijk krijgen, dan hoort u dat over een jaar wel. De hoogste AEX verwachting is overigens 1280 (+35%). Tja, alles kan.  Hebben we ook wat aan deze voorspellingen? Hoewel die zakenbanken aardig in de richting zaten, hebben ze hun verwachtingen in de loop van het jaar dramatisch gereduceerd. Nadat koersen waren gekelderd tijdens Liberation Day, verlaagden ze hun verwachtingen met grote stappen. Op zich logisch. Een handelsoorlog is erg slecht voor de economie. Alleen kwam het niet uit. We kunnen dus niet leunen op die zakenbanken en dus moeten beleggers zelf blijven nadenken. Maar daar is ook niks mis mee. Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  7. JAN 2

    Opinie | 2025: Een leermomentje

    De jaarwisseling is een mooie periode om terug te kijken. Wat kunnen we leren van de fouten die we hebben gemaakt? Persoonlijk had ik gedacht dat DeepSeek een ommekeer in de AI hype teweeg zou brengen. DeepSeek liet zien dat al die enorme investeringen eigenlijk helemaal niet nodig waren. Het kon allemaal een stuk efficienter. Maar vreemd genoeg werden de investeringsplannen in AI en datacenters alleen nog maar grootster en megalomaner. Als u had voorspeld dat het met DeepSeek allemaal veel goedkoper en sneller zou kunnen, dan had u waarschijnlijk al uw Magnificent 7 aandelen verkocht. Toch jammer, want ook in 2025 heeft dit tech-clubje de brede Amerikaanse beurs weer verslagen. Visie goed en toch de winst gemist.  Een andere briljante voorspelling zou een verwachte aankondiging van een handelsoorlog door president Trump zijn geweest. Bij een handelsoorlog verliest iedereen, de een een beetje meer dan de ander. Logisch dat je dan je aandelen moet verkopen. En inderdaad gingen de koersen op Liberation Day keihard onderuit. Maar sinsdien zijn alle koersverliezen weer goed gemaakt en meer dan dat zelfs. Die angsten voor een handelsoorlog bleken overtrokken. De US is in veel gevallen zo oppermachtig dat de tegenpartijen het maar hadden te slikken. Er kwamen dus wel tarieven, maar geen oorlog. Stel uw derde briljante voorspelling was de Moody’s downgrade van de kredietstatus van de Verenigde Staten op 16 mei. Dan had u waarschijnlijk uw Amerikaanse obligaties verkocht. Toch zijn deze obligaties sindsdien aardig in waarde gestegen en zelfs omgerekend in euro’s had u nog een (heel klein) plusje. En dat terwijl u geld verloren zou hebben op de Duitse bunds. Visie goed en toch niets verdiend. Nog één laatste briljante voorspelling. De Amerikaanse economie zou onder Trump veel harder groeien dan die in Europa. En dus zou de US dollar veel sterker worden. Dat was dan ook de consensus verwachting begin 2025. Alle zakenbanken waren het erover eens dat pariteit, een dollar voor een euro, slechts een kwestie van tijd zou zijn. Inderdaad groeide de economie, onder andere door alle AI-investeringen in de US, een stuk harder. In de eerste drie kwartalen nam de economie in de EU met gemiddeld 0,3% per kwartaal toe. In de US was die groei maar liefst 2,0%. Maar toch is de dollar in 2025 maar liefst 12% minder waard geworden. Visie goed, geld weg. Zo heeft 2025 ons heel wat fouten en dus nuttige leermomenten bijgebracht. 2026 zal niet anders zijn. U weet nu dat zelfs als u briljant bent en alle grote gebeurtenissen goed weet te voorspellen, u nog steeds geen enkele zekerheid heeft in welke richting de markt zal bewegen. 2025 was weer een lesje in bescheidenheid. Maar daar is meneer Markt dan ook erg goed in. Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  8. 12/26/2025

    Opinie | Creditcard Scrooge

    Stelt u zich eens het volgende kerstverhaal voor. Een man moet voor zijn werk naar het kantoor in Londen vliegen. Zijn vrouw heeft hem net afgezet op een zondagavond, zodat hij op maandag vroeg kan beginnen. Het is donker en somber weer, maar binnen bij de incheckbalie branden de lichtjes vrolijk in de kerstboom. Hij wil inchecken. Maar dan zegt de computer nee. Hij mag niet aan boord. Er zijn problemen met zijn company creditcard. Er is niet betaald. Hij mag niet mee en moet zijn vrouw bellen om hem weer op te komen halen. Het lijkt op het begin van een triest kerstverhaal. Maar het ging over mij. Er was een vinkje verkeerd gezet, de rekeningen waren niet betaald en de creditcard was geblokkeerd. Ik merkte opeens hoe je als persoon vermalen kan worden door een Kafkaiaans systeem. Een leerzame les.  Op zo’n moment voel je de macht van de creditcard maatschappijen. Een creditcard is onontbeerlijk, terwijl we in Nederland toch van die prachtige en efficiënte betaalsystemen hebben. En alle creditcard maatschappijen zijn Amerikaans. Dit is toch wel iets om over na te denken. Net als op technologie gebied is de US op financieel gebied oppermachtig. De vraag is of je dat als Europa wel wil. Vroeger was de US een vriendelijke natie. Maar nu de houding van de US tegenover Europa steeds vijandiger aan het worden is, is dat een punt van aandacht. De creditcard maatschappijen zijn de Scrooge in het betalingsverkeer. In de US maken ze veel reclame om kiezers te overtuigen dat ze bij hun volksvertegenwoordiger moeten aandringen om nieuwe wetgeving niet door te laten gaan. Die wetgeving maakt het makkelijker om op andere manieren te betalen. Als een bedrijfstak zoveel moeite doet om tegen een wet te ageren, zal die wet er waarschijnlijk niet voor niets zijn. Intussen berekenen de creditcard maatschappijen torenhoge rentes. In de US dik boven de 20%. En dat terwijl de Fed de rente net heeft verlaagd tot een bescheiden 3,75%. De rentemarge op deze creditcard leningen loopt alsmaar op. Niet voor niets behoren de creditcard maatschappijen tot de bedrijven met de hoogste winstmarges. Dat is fijn voor beleggers. Het maakt niet uit in welke van de drie creditcard maatschappijen u had belegd. Met alle drie had u de Amerikaanse aandelenindex ruimschoots verslagen. Het was dus een interessante belegging. Dat was het verleden. Maar als je alles uit je klanten trekt en je machtpositie zo misbruikt, komt er een keer dat de wal het schip keert. Scrooge uit het kerstverhaal kwam uiteindelijk tot inkeer dat zijn hebberigheid niet de juiste weg is. Tot dat inzicht zijn de creditcard maatschappijen nog niet gekomen. Ik ben bang dat zij voorlopig nog niet door de geest van het kerstfeest bezocht zullen worden. Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min
See All (302)

About

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Information

More From BNR Nieuwsradio

You Might Also Like