Column Corné van Zeijl | BNR

BNR Nieuwsradio
  • 0.0 (0)
  • BUSINESS NEWS
  • UPDATED WEEKLY

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

  1. 1D AGO

    Opinie | Hogere accijns om Shell te helpen

    Met verbazing zag ik de oproep om extra belasting te heffen op Shell en andere oliemaatschappijen. Het klinkt natuurlijk wel lekker. De grote oliemaatschappijen maken veel winst en dan belast de overheid het weg om die arme burger te compenseren voor de gestegen benzineprijs. Ondanks dat deze mediastorm alweer is gaan liggen, kan ik me er erg boos over maken. Het feit dat politici dit roepen geeft aan dat je als ondernemer niets hebt te zoeken in deze socialistische heilstaat. Je hebt tientallen jaren geleden een enorm risico genomen om te investeren in een oliebron. En dan zit het een keer mee en dan pikt de overheid het gelijk weer in. Dit soort berichten is zo ongelofelijk slecht voor het imago van het ondernemingsklimaat  van Nederland. Je moet nadenken over de consequenties van dit soort uitspraken. Bedrijven zien Nederland niet meer als een aantrekkelijk land om in te investeren. Maar we klagen wel dat Shell stopt met de biobrandstoffen fabriek in Pernis. En we klagen dat de NAM zich terugtrekt uit de gasopslag in Nederland. Als je alleen maar loopt te schoppen is het niet zo vreemd dat de andere partij afscheid neemt. Daarnaast wordt die winst natuurlijk niet hier in Nederland gemaakt. Als je alle oliebronnen in Nederland gaat belasten ben je snel klaar. Nederland wint 82.000 vaten per dag en staat daarmee op plek nummer 50 van de wereld. Bovendien zijn er geen Nederlandse oliemaatschappijen. Shell is geen Nederlands bedrijf meer. Afgelopen weekend kwam Aramco met cijfers naar buiten. Die zagen een winststijging van 25% naar U$ 32,5 miljard. Als je Shell extra wilt belasten, dan moet je dat ook bij Aramco doen. Veel succes. En je moet natuurlijk wel consequent zijn. Als je extra belasting gaat heffen als de olieprijzen hoog zijn en dat ten gunste laat komen aan de consument, moet je het tegenovergestelde doen als de olieprijs laag is. Dus hogere accijnzen bij lage olieprijzen om Shell te helpen. Dat is natuurlijk even belachelijk als het huidige linkse voorstel. Maar consequent zijn en politiek bedrijven zijn twee tegenovergestelde dingen. Het viel me wel op dat D66 zich in de kaart liet kijken. Ook zij kiezen voor dit populistische standpunt. Een van de belangrijke conclusies uit het Draghi en het Wennink rapport was dat we in Europa concurrerender moeten zijn. Als we onze bedrijven blijven pesten, gaan ze weg. En dat heeft op lange termijn een sterk negatief effect op de economie. Maar op het moment dat de benzineprijs even stijgt, wordt het vuurtje van populisme met deze rapporten aangestoken. Zou dat geen gat in de markt zijn, politici die consequent zijn en naar de lange termijn effecten van hun uitspraken kijken? Of zou je alleen maar kiezers trekken met populistische pietpraat? Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.   See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  2. MAY 8

    Opinie | Niet normaal die winsten

    We zitten midden in het winstcijfer seizoen en de winsten zijn niet normaal goed, vooral bij de technologiebedrijven. UBS heeft berekend dat de zes grote technologiebedrijven 61% meer winst hebben gemaakt dan een jaar geleden. En dan moeten de Nvidia cijfers nog komen. Besef dat deze zes bedrijven goed zijn voor 24% van de winsten van alle bedrijven in de hele S&P500 index. Een kleine kanttekening is wel dat een flink deel van de winststijging komt door de herwaarderingen van de belangen in Anthrophic en SpaceX. Maar ook zonder deze boekhoudkundige meevallers waren de cijfers abnormaal goed. Het zorgt ervoor dat de winsten van de hele S&P 500 nu 28% hoger zijn dan een jaar geleden. Zonder deze zes technologiebedrijven was de winstgroei ‘slechts’ 10%. Besef wel dat iedere dollar die aan een datacenter wordt uitgegeven, direct bijdraagt aan de winsten van de tech sector. De andere kant van de medaille zijn de afschrijvingen op deze enorme investeringen. Deze worden over meerdere jaren uitgesmeerd. We zien dus direct de plussen, maar de negatieve kant wordt pas zichtbaar in de komende jaren. In het verleden hebben we vaker van dit soort extreme investeringsgolven gezien. Denk maar aan de railway boom in de US in de negentiende eeuw. Er waren er maar liefst drie, die alle drie in paniek eindigden (de Panic van 1837, van 1873 en van 1893). Jammer voor de beleggers, maar de US hield er wel een prachtig spoornetwerk aan over, die voor snel en goedkoop transport zorgde. Een ander mooi voorbeeld was de bubbel in de glasvezelnetwerken in de US rond 2000. Er werden enorme netwerken aangelegd in de verwachting dat het internetverkeer explosief zou groeien. Dat was wel zo, maar het duurde veel langer dan verwacht. Toen de bubbel barstte, bleek dat slechts 5% tot 15% van de aangelegde glasvezel daadwerkelijk in gebruik was. Maar door deze enorme overcapaciteit konden bedrijven als Youtube en Netflix groot worden. Beleggers in glasvezel bedrijven als Global Crossing en WorldCom hebben echter hun belegging in rook zien opgaan. De grote vraag is: gaan die AI-investeerders wel genoeg verdienen aan al die capaciteit die nu is gebouwd? Een voordeel is wel dat het met de financiering voorlopig wel oké zit. De grote tech bedrijven gaan niet zo snel failliet. De vrije cashflow is weg, want die gaat in die investeringen zitten. En er wordt flink bijgeleend. Maar failliet, zoals de spoorwegmaatschappijen en de glasvezel bedrijven zullen ze niet gaan. Maar besef wel dat een spoorweg en een glasvezelkabel nog decennia meegaan. Maar de levensduur van een chip in zo’n datacenter, dat is een ander verhaal. Geniet dus vooral van deze winstrecords zolang het duurt, maar onthoud dat 'niet normaal' meestal een van de laatste haltes is voordat de realiteitszin indaalt. Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.   See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  3. MAY 1

    Opinie | Geen lange termijn oliezorgen

    Het zijn vreemde tijden, maar je verbaast je bijna nergens meer over. Een van de opmerkelijkste berichten deze week was het vertrek van de Verenigde Arabische Emiraten, de VAE, uit de OPEC. Toen dat nieuws naar buiten kwam, was er geen enkele reactie in de olieprijs te zien. Sterker nog, na wat verse dreigende taal en de nodige oorlogszuchtige memes uit de US, schoot de prijs van een vat naar een vers record van $ 125. Opvallend was dat de lange termijn olieprijs een heel ander beeld liet zien. Olie met levering in bijvoorbeeld 2030 bewoog helemaal niet, noppes, nada. Je ziet veel Midden-Oosten experts een beetje gissen naar de reden achter het vertrek. Al langere tijd botert het niet tussen Saoedi-Arabië, the leader of the OPEC band, en de Emiraten. Daarnaast wil de VAE al langere tijd haar productiecapaciteit uitbreiden. Als ze uit de OPEC stappen hebben ze alle vrijheid om dat te doen. OPEC-vergaderingen waren altijd al vol strijd. Alle leden willen een hogere olieprijs, maar niemand wil minder verkopen om dat te bereiken. Er zijn te veel free riders. Een van de belangrijkste is de Verenigde Staten. Die produceren steeds meer, waardoor de OPEC een steeds kleiner marktaandeel heeft. Het groepje OPEC landen moest daardoor steeds meer capaciteit inleveren om hetzelfde prijseffect te bereiken. Ook na de uitbreiding met een aantal landen naar OPEC+ in 2016 is er structureel niet veel veranderd. Voor de lange termijn maakt het nogal wat uit. De extra productie van de VAE zal de vraag – aanbodverhoudingen verder uit het lood slaan. Al voor de Iran oorlog was er al sprake van een onbalans. De OPEC leden moesten alle zeilen bijzetten om de olieprijs een beetje hoog te houden. Er was flink wat overaanbod. Tel daarbij ook nog de verwachte stijging van het aanbod uit Venezuela. Van de beloftes over voorspoed en democratie zal waarschijnlijk weinig terecht komen. Maar die extra olieproductie, daar mag je wel van uitgaan. Wie iets wil zeggen over de olieprijs moet niet alleen naar het aanbod kijken, maar ook naar de vraag. De Iran oorlog heeft ons geleerd dat spreiding van energiebronnen essentieel is. Er zal daardoor meer vraag naar alternatieven voor fossiel komen en meer uit andere regio’s. Ook als de Straat van Hormuz ooit weer eens een keer opengaat zullen  eerst de leeg getrokken voorraden moeten worden aangevuld. En gezien deze olieschok ervaring zal menig land de neiging hebben om extra voorraad aan te houden. Dus op korte termijn zal de olieprijs nog wel even hoog blijven, maar op lange termijn is het een heel ander verhaal. Dat is misschien een schrale troost als je weer eens de spaarpot van de kinderen moet stuk slaan om te kunnen tanken.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.   See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  4. APR 24

    Opinie | Oplossing voor huizenprobleem

    Huizenbelegger Vesteda heeft een groot probleem. Beleggers willen van hun belegging in Vesteda af, maar Vesteda kan niet zo maar voor eur 4,1 miljard aan huizen verkopen. Nu meldt ook Bouwinvest een zelfde probleem. Het fonds ontving voor eur 619 miljoen aan terugbetalingsverzoeken. Beleggers willen om uiteenlopende redenen van hun belegging af. Buitenlanders willen geen vennootschapsbelasting betalen, andere beleggers willen weer hun hoge rendement over de afgelopen jaren incasseren, en weer anderen vinden het belang te groot geworden in de totale beleggingsportefeuille. Dit is geen nieuw probleem. Wat we bij Vesteda en Bouwinvest is hetzelfde probleem als bij de private credit fondsen. Als je liquiditeit biedt terwijl de onderliggende beleggingen niet liquide zijn, creëer je je eigen probleem. (zie ook column Het witwassen van risico ). Mijn advies aan het management van Vesteda en Bouwinvest is: breng de huizenfondsen naar de beurs. Dan kan iedereen uitstappen wanneer ze willen en bepaalt de markt de prijs. De huidige aandeelhouders zullen misschien gaan klagen dat de beurs veel te volatiel is, maar dat is dan maar zo. Als je nu onder druk zo’n enorme huizen portefeuille gaat verkopen, krijg je er ook niet de beste prijs voor. Ik zou wel de sociale doelstellingen van het fonds in beton gieten. Dat zal wellicht een discount geven. Beleggers willen immers maximaal rendement. Maar dat is de prijs die je betaalt voor je sociale ambities. Een beursgang biedt tegelijkertijd ook een oplossing voor potentiële huizenkopers. Voor wie spaart voor een huis en bang is dat de huizenprijzen harder oplopen dan je kan sparen, is een dergelijk fonds een oplossing. Let wel, er zit wel wat vreemd vermogen in deze huizenfondsen. Dat is niet ongewoon voor de onroerend goed sector. Maar een hefboom werkt altijd twee kanten op. Als het goed gaat, maak je extra rendement, maar als het slecht gaat werkt de hefboom de andere kant op. Kanttekening daarbij is wel dat ook hier de koersen van beursgenoteerd huizenfonds veel sterker fluctueren dan de huizenprijzen zelf. Dat zien we bijvoorbeeld bij de Duitse vastgoedfondsen zoals LEG Immobilien en Vonovia. De intrinsieke waarde loopt door de stijgende huizenprijzen op, maar de koers daalt. Dat komt vooral omdat deze aandelen erg rentegevoelig zijn. Nu de rente stijgt, staan de koersen van deze aandelen onder druk. De correlatie is bijna één op één. Raar maar waar, maar bij de prijs van huizen speelt de rente een kleinere rol. Daar tellen ook nog andere factoren, zoals consumentenvertrouwen, verwachtingen voor de arbeidsmarkt en FOMO mee. Toch bijzonder dat een zelfde soort belegging in niet beursgenoteerde en beursgenoteerde vorm zo ver uit elkaar lopen. Ik ruik een arbitrage mogelijkheid. Nou maar afwachten tot Vesteda en Bouwinvest daadwerkelijk de stap naar de beurs zetten.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.   See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  5. APR 17

    Opinie | Zorgen, welke zorgen?

    Een van de meest gestelde vragen die ik op dit moment krijg is: waarom staan aandelenkoersen zo hoog, terwijl de wereld in brand staat? Het IMF waarschuwt voor een mogelijke wereldwijde recessie en aandelen zetten nieuwe records neer. Nu lopen de voorspellingen van dit soort instanties als het IMF wel vaker achter de feiten aan. Beurzen lopen juist vooruit. Een van de verklaringen is dat beleggers een snelle oplossing voor de oorlog met Iran verwachten. De Amerikaanse blokkade brengt de Iraniërs wellicht naar de onderhandelingstafel. Maar er is een andere belangrijkere verklaring. Een belegger koopt een aandeel vanwege de onderliggende winststroom. De wereldwijde economie is daar slechts één factor. De top10 bedrijven in de wereld aandelen index zijn stuk voor stuk technologiebedrijven met een gezamenlijke weging van maar liefst 25%. Die bedrijven hebben maar weinig last van de hoge energieprijzen. Sterker nog de winsten van deze bedrijven stomen maar door. Naar verwachting stijgen de winsten van de technologiebedrijven in het eerste kwartaal met maar liefst 30%. Zonder tech is de winstgroei maar een bescheiden 5%. Die enorme winstgroei komt door de investeringen in AI. Dat is goed voor de winsten van bedrijven zoals Nvidia, TSMC en ASML. De winstcijfers van ASML en TSMC lieten dat deze week wel zien. Aan de andere kant moet iemand die investeringen wel ophoesten. Bij de bedrijven die zo fors investeren heeft het maar een beperkte negatieve invloed op de winst. De afschrijvingen op deze investeringen worden gespreid over een periode van 5 tot 10 jaar. Bovendien heerst er het heilige geloof dat AI op termijn enorm winstgevend zal zijn. Als iedereen maar blijft investeren is dat maar de vraag. Maar hoop sterft langzaam. Nog even terug naar de marktreactie. Ook al hebben grote delen van de aandelenmarkt nog weinig last van de huidige energiecrisis, toch vraag ik me af of we er niet een beetje te snel over heen kijken. De effecten zijn nu nog minimaal. Ja, we betalen een paar kwartjes meer aan de pomp, maar dat is het dan ook. We kunnen bijvoorbeeld nu nog tanken. Maar met iedere dag dat er geen olietankers door de Straat van Hormuz varen, neemt de olievoorraad af. Voorspellen of de oorlog snel afloopt heeft erg weinig zin. Op een paar mensen in het Witte Huis na, heeft niemand daar een superieur inzicht. Wel is duidelijk dat we nu nog erg relaxed zijn over de gevolgen. Maar iedere dag dat er geen olietanker door de straat van Hormuz vaart, is een dag dichter bij de dag dat er geen benzine meer uit de pomp komt. En dat is de dag dat we ons wel zorgen gaan maken. En misschien ook wel als aandelenbelegger, zelfs met al die mooie winststijgingen.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.   See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  6. APR 10

    Opinie | De ECB gaat weer fouten maken

    Aan het begin van dit jaar gingen beleggers er van uit dat de ECB de rente zou verlagen. Men redeneerde dat de sputterende Europese economie wel een klein rentehandje kon gebruiken. Maar toen brak de Iran oorlog uit en schoten de olieprijs en de inflatieverwachtingen omhoog. Voor de afkondiging van het staakt-het-vuren gingen beleggers uit van 3 renteverhogingen. Momenteel nog steeds twee. Die verwachte renteverlaging was een beetje raar, de inflatie hobbelde zo rond de 2%, dus waarom zou je verlagen? Maar de verwachte rentestijging is ook raar. Want of je de rente nu verhoogt of niet, er zal niets met de olieprijs gebeuren. Gaat u minder tanken omdat u iets meer spaarrente ontvangt? Het is niet voor niets dat centrale banken vooral naar de kerninflatie, dus zonder energie en voeding, kijken. Ik vermoed dat de ECB vooral wil streng en waakzaam overkomen. In vrijwel elke speech wordt gehamerd op de inflatiegevaren. Managing by speech. Laat de markt maar weten dat we er bovenop zitten. We gaan niet dezelfde fouten maken als in 2022. Maar toen viel die olieprijs stijging in een oververhitte economie. Consumenten hadden na Corona een enorme berg met spaargeld en wilden dit graag uitgeven. Door alle verstoringen in de productie - en vervoersketens was er een beperkt aanbod bij een enorme vraag. Dus konden alle producenten de prijzen makkelijk verhogen. Dat is nu allemaal niet het geval. De zogenaamde tweede orde effecten zullen daarom beperkt blijven. En de huidige inflatie piek is dus ‘transitory’ (tijdelijk). Dat T-woord mag binnen de muren van een centrale bank niet meer worden uitgesproken. Powell zei in 2021 dat de inflatie piek als gevolg van de prijsexplosie in energie maar ‘transitory’ zou zijn. Dat bleek een enorme misvatting. In juni 2022 bereikte de Amerikaanse inflatie een hoogtepunt van maar liefst 9%. Sindsdien is het klagen over de hoge prijzen volkshobby nummer 1 geworden. En een belangrijk verkiezingsthema. Een renteverhoging is dus niet nodig, maar toch verwacht ik het wel. Afhankelijk van het verdere verloop van de oorlog natuurlijk. De ECB heeft als primaire taak om de Europese consument te beschermen tegen overmatige inflatie. In de afgelopen vijf jaar was de gemiddelde Europese inflatie 4,25% en is de jaarlijkse prijsstijging nauwelijks onder de doelstelling van 2% gekomen. Met dit soort gigantische cijfers gaan we misschien wel denken dat die hoge inflatie normaal is. Dat moet voorkomen worden en dus is de ECB bereid om de rente te verhogen zonder dat het echt effect heeft. De ECB gaat dus bewust fouten maken. En dat is niet eens erg. Laat ze die fouten maar maken, dan kunnen wij met z’n allen een leukere volkshobby gaan zoeken. Iets zonder klagen liefst.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD. See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  7. APR 3

    Opinie | Timen is moeilijk zelfs met voorkennis

    Buiten de Verenigde Staten was er flink wat rumoer over de voorgenomen transacties van minister van oorlog Pete Hegseth. Vlak voor de oorlog probeerde hij defensie index fondsen te kopen. Duidelijk een gevalletje voorkennis. Binnen de VS haalde iedereen de schouders op. Men vindt het blijkbaar normaal en dat is een trieste constatering. De woordvoerder van het Witte Huis haalde fel uit naar deze beschuldigingen. Maar we hebben intussen geleerd dat dit Witte Huis ook over leugens liegt. De Financial Times is daarentegen een krant met een onberispelijke reputatie. Als hun journalisten zeggen dat ze drie mensen hebben gesproken die bevestigen dat Pete Hegseth deze aandelen met voorkennis wilde kopen, dan geloof ik dat. De reden dat deze informatie naar buiten is gekomen, is omdat de Hegseths vermogensbeheerder direct naar de fondsaanbieder Blackrock toe moest omdat de order te groot was. Blackrock stond overigens niet toe dat de oorlogsminister de oorlogsaandelen ook kocht. Op lange termijn gaan koersen omhoog en kan iedereen verdienen aan beleggen. Maar op korte termijn is dat niet zo. Als jij met voorkennis handelt, is jouw winst het verlies van iemand anders. Je weet alleen niet wie die ander is. Het kan een particuliere belegger zijn of een Nederlands pensioenfonds. Maar ook als je niet weet van wie je steelt, het blijft stelen. In de afgelopen tijd hebben we wel meer van dit soort twijfelachtige transacties gezien. De Amerikaanse toezichthouder is hier oorverdovend stil over. En ook dat is een trieste constatering. Bijzonder is overigens dar als hij had kunnen handelen, dan zou hij een flink verlies hebben gemaakt. De aankoop van Hegseths belegging zou precies op het hoogtepunt van de defensie index zijn geweest. Sindsdien zijn de koersen flink gedaald. Het laat zien dat het timen van beleggen moeilijk blijft, zelfs als je de perfecte voorkennis hebt. We weten overigens niet of Hegseth ergens anders defensie aandelen heeft gekocht. Er zijn nog genoeg andere defensie indexfondsen met prachtige beurstickers (verkorte beursnamen) zoals WAR en NATO. Een goede ticker is het halve marketingwerk. Het is overigens vreemd, dat defensie aandelen dalen bij het uitbreken van een dergelijke oorlog. De verklaring (achteraf) is dat de koersen het al heel goed hebben gedaan en dat iedereen er al in zat. Het bezit van de zaak is het einde van het vermaak. Net zoals we dat bij goud en zilver zagen. Mocht iemand nog eens kritiek op onze politici hebben, een kleine blik naar de Verenigde Staten leert dat het zoveel slechter kan. Stel dat Rob Jetten met voorkennis zou hebben geprobeerd te handelen, dan zou hij met pek en veren het land worden uitgezet. En wat je ook van Rob Jetten vindt, dat scenario is compleet ongeloofwaardig. En in de VS is dat duidelijk niet zo.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.   See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min

  8. MAR 27

    Opinie | Risico witwassen

    Alle media-aandacht gaat naar de Iran oorlog. Terecht, deze oorlog heeft het meest directe invloed op de wereldeconomie. Maar ondertussen sluimert er op de achtergrond een potentieel groot probleem; private credit. De een na de andere fondsbeheerder sluit de deuren. Beleggers willen verkopen, maar de beheerders beperken de uitstroom. Waarom? Afgelopen jaren schuimden investment bankers de markt af om hun mooie private credit fondsen te slijten. Dan weet u wel dat de aanbieders er goed geld mee verdienen. Een voorbeeld is het BCRED-fonds van Blackstone. Dat incasseerde afgelopen jaar U$ 1,2 miljard aan fees op een belegd vermogen van U$ 83 miljard. Voor grote beleggers zoals pensioenfondsen was het ontbreken van een beurskoers wel prettig. Geen fluctuerende beurskoersen, waardoor het risico beperkt lijkt. Lijkt, want of er nou een beurskoers is of niet, het risico van de onderliggende portefeuille blijft natuurlijk hetzelfde. Alleen ziet het er op papier beter uit. In beleggerstermen wordt dat ook wel ‘volatility laundering’ genoemd. Oftewel het witwassen van risico. En nu de risico’s zichtbaar worden, blijkt de was  toch niet zo schoon als hij leek. Vorig jaar werden de eerste haarscheurtjes zichtbaar. Bedrijven als Tricolor en FirstBrands gingen failliet. Beiden hadden veel geleend van dit soort private credit fondsen. Dit jaar kwam daar een nieuwe zorg bij: AI zou softwarebedrijven overbodig maken. Deze private credit fondsen hebben gemiddeld 30% van hun portefeuille uitstaan bij deze softwarebedrijven. Beleggers werden zenuwachtig en trokken massaal hun geld terug. En als de kudde eenmaal op hol is geslagen, is er geen houden meer aan. Nu wil iedereen zijn geld terug, maar de fondsen beperken deze aanvragen tot 5% van het belegd vermogen per kwartaal. Iedereen wil door hetzelfde deurtje naar buiten. Het probleem is dat deze leningen private zijn en dus is er geen beurskoers. Het is daardoor veel moeilijker om van deze leningen af te komen. Is dit een nieuwe schuldencrisis? Dit is geen 2008 scenario, maar het gaat wel pijn doen. Ja, de beleggers die in deze fondsen hebben belegd, moeten op de blaren zitten. En de banken die geld aan deze fondsen hebben uitgeleend, zullen moeten afschrijven. Maar de kans dat we die banken weer moeten gaan redden is klein (maar niet nul). De oplossing is simpel: leen geen geld aan deze private credit fondsen en biedt geen liquiditeit aan illiquide producten. In 1990 gingen beleggers in Rodamco daardoor al eens flink de mist in. Maar dat is waarschijnlijk te lang geleden voor de meeste beleggers. Een beetje historisch besef en ervaring heeft zo zijn voordelen.  Je mag alle rotzooi in een fonds stoppen, maar laat de markt de prijs ervan bepalen. Dan hoef je je ook geen zorgen meer te maken over het witwassen van risico’s, want schoner wordt het toch niet.   Over Corné van Zeijl Corné van Zeijl is analist en strateeg bij Cardano en belegt ook privé. Reageer via c.zeijl@cardano.com. Deze column kun je ook iedere donderdag lezen in het FD.   See omnystudio.com/listener for privacy information.

    4 min
See All (315)

About

Iedere week een blik op de financiële markten met Corné van Zeijl. Ook te lezen in het Financieele Dagblad.

Information

More From BNR Nieuwsradio

You Might Also Like