Όταν ήταν παιδί στο Αρκαλοχώρι, ο Λεωνίδας Ασκιανάκης ζήτησε από τον πατέρα του ένα τηλεσκόπιο. Εκείνος του είχε προτείνει να του αγοράσει έναν υπολογιστή για να παίζει βιντεοπαιχνίδια, αλλά ο γιος του είχε άλλα σχέδια· ήθελε να κοιτάζει τα άστρα. Λίγα χρόνια αργότερα, έχοντας στήσει με έναν φίλο του ένα αυτοσχέδιο εργαστήριο πειραμάτων στο υπόγειο, θα αναζητούσε τρόπους να πλησιάσει ακόμη περισσότερο αυτό που τον γοήτευε από μικρό: το διάστημα. Σήμερα, στα 22 του χρόνια, είναι ιδρυτής του Project S, μιας εταιρείας που αναπτύσσει τεχνολογίες για τον εντοπισμό, την αποφυγή και την απομάκρυνση των διαστημικών σκουπιδιών. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που ελάχιστοι αντιλαμβανόμαστε στην πραγματική του διάσταση, παρότι από την ασφάλεια των δορυφόρων εξαρτώνται υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε καθημερινά, από τις τηλεπικοινωνίες και το διαδίκτυο μέχρι την πλοήγηση. Μικρά θραύσματα, αποτέλεσμα συγκρούσεων σε τροχιά, μπορούν να προκαλέσουν νέες προσκρούσεις και να δημιουργήσουν μια αλυσιδωτή αντίδραση με συνέπειες που ενδέχεται να καταστήσουν ορισμένες τροχιές μη αξιοποιήσιμες. Η διαδρομή του, ωστόσο, δεν ήταν προδιαγεγραμμένη. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια χωρίς ιδιαίτερη σχέση με την επιστήμη, φοίτησε για έναν χρόνο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και, εν μέσω πανδημίας, πήρε μια απόφαση που άλλαξε την πορεία του: να εγκαταλείψει τις σπουδές του στην Ελλάδα και να φύγει για τη Γερμανία. Εκεί ανακάλυψε ένα διαφορετικό πανεπιστημιακό και επιχειρηματικό περιβάλλον, βρήκε συνεργάτες, επέμεινε σε μια ιδέα που αρχικά αντιμετωπίστηκε με δυσπιστία και άρχισε να χτίζει μια εταιρεία με διεθνείς φιλοδοξίες και παρουσία στην Ελλάδα. Στη συζήτησή μας μιλά για το μέλλον της διαστημικής οικονομίας, την ευθύνη των κρατών για τα σκουπίδια που αφήνουν σε τροχιά, τη δυνατότητα της Ευρώπης και της Ελλάδας να πρωταγωνιστήσουν στην επόμενη ημέρα του διαστήματος, αλλά και για την τεχνητή νοημοσύνη, που τον ανησυχεί. Υπάρχουν, όμως, και όσα δεν χωρούν σε ένα επιχειρηματικό βιογραφικό. Ο Ασκιανάκης ξυπνά στις πέντε το πρωί, τρέχει, δουλεύει μέχρι αργά το βράδυ και χρησιμοποιεί τα social media λιγότερο από μισή ώρα την εβδομάδα. Δεν θεωρεί ότι έχει θυσιάσει κάτι για τη δουλειά του, ούτε αντιμετωπίζει την αναχώρηση από την Ελλάδα ως οριστικό αποχαιρετισμό. Αντίθετα, πιστεύει ότι μπορείς να φύγεις για να αποκτήσεις όσα δεν μπορούσες να βρεις εδώ και να επιστρέψεις για να δημιουργήσεις κάτι καινούργιο.
