Dwie lewe ręce

Bardzo lubię, nie ważne o czym mówią. Gdyby czytali instrukcję składania szafy, też bym ich słuchała. Przyglądanie się światu z różnych stron bez faworyzowania i do tego z klasą. Panowie przypominają że dyskusja jest nie tylko umiejętnością ale i przyjemnością, do której powinniśmy powrócić w kontaktach między sobą nawzajem.

Ten podcast udowadnia, że nawet w 2026 można od publicystów oczekiwać więcej niż to, na co zazwyczaj się godzimy. Panowie zazwyczaj reprezentują perspektywę lewicową, jednak według mnie każdy, kto chce uczciwie dyskutować o ważnych sprawach znajdzie tutaj coś dla siebie.

Świetny Giełzak, ale pana Dymka po prostu nie da się słuchać. Nie chodzi nawet o to, że sprawia wrażenie zakochanego w barwie własnego głosu. Bardziej razi jego protekcjonalny stosunek do słuchaczy — tłumaczenie, czym są „kuluary”, nazywanie Jana Rokity „premierem” czy sugerowanie, że Polacy czerpią wiedzę o polityce migracyjnej z jego książki. To wszystko sprawia wrażenie zadęcia i oderwania od rzeczywistości. Szkoda, bo pan Giełzak zasługuje na lepszego partnera do rozmów.

Uwielbiam sluchac Marcina i Jakuba, Panowie pięknie ujmują w slowa aktuanie wydarzenia, problemy i trendy, dodajac do tego tlo historyczne, badz kulturoznawcze. Bardzo wartosciowy podcast.